kelimebitkisi

Bir melek ölürken...

2010-12-18T19:29:00.000+02:00

veda etmeden gidilmez çocuk!
bu vedadan sayılmaz çocuk!
bir melek ölürken...
öyle sessiz durulmaz çocuk!

C.Adrian

Çözümleme.

2010-11-20T19:21:00.006+02:00

Bir şeyi anlatmaya hep en başından başlıyorum. Sabah kalktım, öğlen bu oldu, sonra akşam da bu...

Can alıcı noktaya öncelik verip oradan başlamalıyım konuşmaya ve anlatmaya aslında. Hep çabalıyorum, hiç yapamıyorum.

Hayatım ve hayatımdaki saçma sapanlıklar... Öyle bir rüzgarda savruluyorum ki şu sıralar sanki tüm olumsuzluklar beni bulmuş gibi. Başkası olsa ayakta duramazdı diye hayıflanmayacağım. O bahsettiğim rüzgarın cereyanına kapılıyorum bir yandan, bir yandan da kuytuya çekiliyorum./çekilebiliyorum. her şeye rağmen.

Az önce telefonum çalıyor. Bilmediğim bir numara... heyecanlanıyorum. Açıyorum ve yine boşuna kalbimin pır pır ettiğini fark ediyorum. Seyahat firmasından bir yetkili, yanlış güne bilet kesmiş ama bunun farkında olmayarak "hanımefendi aracınız kalkıyor, neredesiniz?" diye sorguluyor beni. Çemkiriyorum. Böyle eften püften saçmalıkların neden hep beni bulduğunu düşünüyorum o birkaç saniye içerisinde. Sonra, ağzıma geleni söylemenin verdiği mutluluk ve deşarj olmuşlukla kapatıyorum telefonu. Sineye çekiyorum. =)

Televizyon açık kalmış dün gece uyurken, sabah yine televizyonun sesiyle uyandım. Jehan Barbur NTV ye konuk olmuş, canlı canlı söylüyor... Ne kadar da güzeldi o sesle uyanmak, hey hat!

En yakın arkadaşlarım yaza evleniyorlar. Onların tanışmasına vesile olan biri olarak nikah şahitliği yapacağım. :) Tüm hazırlıkların evresinde konuşuyoruz Gelin Hanım'la. Kız isteme olayı, nişan, kıyafet seçimleri, müstesna topuklu ayakkabı konusu, düğün hazırlıkları... Evlilik müessesinin ilk kez bu kadar içinde olacağım için çok heyecanlıyım. Nasıl bir şey ki şahit olmak? =) Hazırlıyorum kendimi.

Son olarak;

ve elimde bir cinayet, kalbimde kan lekesi. izleri sildim evet, ama üstümde cesetleri.

"X kişi bunu beğendi."

2010-11-20T18:39:00.004+02:00

Zaten biz küçüklüğümüzden beri o kalın aile albümlerini elimize alıp; "bak bu amcam, şu küçük kız da yazlıktaki arkadaşımın kardeşi, şu gelinlikli olan da kuzenimin karısı..." filan şeklinde anlatmayı pek severdik. Yapışkanlı olurdu o albümler ve fotoğraflar kayardı içinden. Demek ta o zamandan beri bizler, fotoğraflarımızı başkalarıyla paylaşmayı pek severmişiz. Ama şimdi en samimi olduğumuzdan en uzak bulduğumuza kadar kimler kimler bakıyor resimlerimize ve altına bir yorum yapıldığında, " X kişi bunu beğendi." yazdığında mutlu oluyoruz. Ah şu sosyal paylaşım siteleri.. Onları seviyoruz. ;)

Kelebeğin kozası...

2009-12-05T19:50:00.005+02:00

İçim kararmış. Yol yok, iz yok, ses zaten yok. Üç vakte kadar kimse gelmiyor. Dileklerim tutmuyor. Sıkıntılar var, laflar var. O laflar hiç bitmedi zaten... Göz var bir de; kolumdaki nazar boncuğuna inat.

Fincanımı ve tabağımı yıkıyorum ki dileklerim tutsun, param olsun, huzurum olsun, kafam rahat olsun diye. Kolay mı ki öyle....

Yine bir kelebek kozasının içinde çırpınıyorum, dediklerimi duyuramıyorum Yukarıdaki'ne. Yine iletişim kuramama dönemlerimizdeyiz. Yine trip atıyoruz karşılıklı, oysa benim zorum yok. Sanırım O çok yoğun şu sıralar diye düşünüyor ve sıramı bekliyorum. =)

İnsanlar yeteri kadar paraya ve zamana sahip oldukları taktirde, istedikleri şeye ulaşabilmek için ellerinden geleni yaparlarmış. (J.Fowles) Zamanın var, o halde maddi destek Tanrım!... ;) Bunun için en kısa zamanda çalışmaya başlıyorum ve sıkıntılarımın büyük bir kısmını geride bırakabileceğime inanarak...

05.12.2009
02:47

2009-06-13T13:45:00.001+03:00

bi kişi gelir;
eksik neyin varsa tamamlar.

2008-07-08T02:42:00.002+03:00

...içindekini dışa vurmak korkutur kimi zaman. içindekinden korktuğundan değildir ama karşı tarafın tepkisinden ürktüğündendir. yinede tüm cesaretinle dökersin sözcükleri ve beklersin. bekledim... tablo gibiydi duruşu. biraz tebessüm etti ve anında belirdi yüzündeki o çukur. yanağındaki... iki kez gülüyor gibi sanki. dudağıyla ve gamzesiyle...

...içindekini dışa vurmak korkutmaz bi zaman sonra.
yanağındaki o çukura düştükten sonra...

peri masalında güzel

2008-05-24T03:10:00.006+03:00

"Güneş; ilk görüşte aşık olmuş Ay'a. Onun her gün yeni bir kimliğe bürünmesini, kılıktan kılığa girmesini hayranlıkla izlemeye başlamış. Bu aşkı içinde gün geçtikçe büyümüş, öyle büyümş ki ateş oturmuş içine. İçin için, alev alev yanmaya başlamış. Ama Ay'ın bütün bunlardan haberi yokmuş.

Bir gün dayanamayıp avaz avaz bağırmış koca gökyüzüne Güneş:
-Seni seviyorum Ay. Seni seviyorum!

Öyle korkmuş, öyle korkmuş ki Ay o ateşin içine düşmekten, o büyük aşkla yanmaktan hemen karanlığa gizlenivermiş. O gün bugündür saklanır olmuş Ay en sevdalısı Güneşten. Ondandır gecelerin prensesi oluşu Ay'ın. Binlerce minik yıldızla oynaşıp, aşktan kaçışın masalını gizler gece...Her gece...

Bir gün batımı gönderiyorum sana, kendi gökyüzümden!... Ellerimi uzatıyorum yokluğuna; tutar mısın? "

AYÇA ATÇI
Peri Masalında Güzel

Hayatınızda şu sıralar romantizme yer açmışsanız, ya da o ısrarla kapıyı çalmışsa, bu kitaba da bir göz atın. Büyülü bir şekilde insanı duygusal açıdan doyuran bu kitap biraz da kendi iç sesimizin dışa vurumu gibi. Teşekkürler Ayça Atçı...

kaderim bu; böyle yazılmış yazım.

2008-05-14T19:35:00.004+03:00

Hiçbir şey düşünülmeden durulabilecek bir yer isterdim. Bomboş bir beyin, ılık bir hava, deniz kokusu, kimsesiz bir sahil... Çözüm üreten taraf değil de, sorun yaratabilen olmak isterdim biraz da. Hiç değilse bir kerecik. Her zaman kendimi bir yüze bakar ve düşünür konumda buluyorum. Karşımdaki Ayşe'ymiş, Ahmet'miş önemli değil. Ağız, burun, dudaklar farklı belki, belki sorunlar da farklı ama ben hep yardımcı olacak tarafım. Yardımcı olması beklenen kişi, kurtarıcı melek, dert babası, olağanüstü insan; Ülker!

İnsan sorunları olsun diye iç çeker mi? Bunun için eksik hisseder misin kendini? Anlatacak küçük bir olayım olsa ve dinleseler beni diye. :) O kadar bunaldım ki insanların bana içini dökmesinden... Hani bir yanardağ patlamadan önce kendini belli eder, sinyal verir ya etrafa birkaç lav püskürtüp, ben de hazırım işte taşmaya. Bu yazı da habercisi boğazımdaki düğümlerin.

Hiç yüzüstü bırakmamışsan, bu bırakılmayacağın anlamına gelir mi? İyi şeyler ekip, iyi şeyler biçemiyor insan her zaman. Çoğu zaman, "iyi niyete suistimal" kavramına yakın duruyorsun. Enayiliğini seyrediyorsun kendinle baş başa kaldığında. "Ben ne yaptım da böyle oldu?" diyorsun. Düşünüp, bir şey yapmadığını bulup, deli olma yollarında ilerliyorsun.
"Kaderim bu,
böyle yazılmış yazım..." sözleri geliyor aklına. Ama aslında insanın kaderini karakteri çizer. Bunun farkına ve doğruluğuna o melankolik anlarından çıkınca varabiliyorsun.

Şimdi uykun geliyor mesela; uyumalı ya da uyumamalısın. Hangisini seçeceğin sana kalmış. Ama bu kadar kolay seçemiyorsun ya her şeyi. O kısım biraz muamma... Neyse... Seni seçtim Pikachu! Uyuyacağım. :)

13.05.2008
00:18

duygu ve düşünceler dillenirse... (vol.1)

2008-03-17T14:10:00.004+02:00

-Bu kadar zorunlu ve bu kadar gereksiz başka bir şey var mı diye düşünüyorum?...

-Neymiş o?
-Uyku. Uyumak! Yani aniden geliyor, hiç sormadan, şu an da ona ihtiyacın var mı yok mu bilmeden. Geliyor ve yerleşiyor bünyene.

-Neden gereksiz olsun ki?! Madem gereksiz uyuma o zaman. :)

-Sorun da orada zaten. Uyumamak için ne kadar dirensende bir şekilde kıstırabiliyor seni. Yoksa niye uyuyacağım; okunacak onca kitap, görülecek onca yer, dinlecek onca şarkı varken.

-Saçmaladığını ve önüne geçemeyeceğin bir şey hakkında yok yere konuştuğunu düşünüyorum. :)

-Olsun. Sadece düşüncelerimi paylaşıyorum. Ne yani illa çok dolu mu konuşmalı insan? Her cümleme bir özlü söz kondurmak zorunda mıyım? Boş da konuşmalı insan biraz. (;

-Sen, bugünkü limitini doldurdun bence.

-Daha saat 14:13. Geceye çok var. :)
-Bir gün ne yapalım biliyor musun; sen boş boş konuş, ben de boş şeyler yapayım. Tüm gün TV başından kalkmama rekoru kırayım mesela. Ne dersin? Zevkli olurdu...

-Yazık ya! Bu kadar etkileneceğini bilseydim keserdim boş konuşmayı. :)

-Ben çok ciddiyim. Neden yapamıyoruz ki?! Hayır yani illa benim verdiğim kararları mahvedeceksin! Bir konuda uzlaşsak olmaz! İlla bi bokluk çıkarıyorsun!

-Tüm negatiflikler bende, sen hep meleksin zati.

-Öyle olduğumu düşünüyorum. ;)

-Bencede sadece düşünüyorsun! Yoksa en ufak bir icraat göremiyorum ben. :))

-Bırakalım artık tartışmayı da efendimiz kimin haklı olduğuna karar verip yapsın ne yapacaksa. Bak yine iyi konuştum. :))

-Aman peki peki. Efendimiz karar versin. Zati biz burda yok yere karar veriyoruz, o yine bildiğini okuyor.

-Çoğunlukla bildiğini okusada, bazen dinliyor bizi be...
-Ben hiç şahit olmadım valla. Ama sen bugün formundasın, senin dediğin gibi olsun.
- :) Sağol. Ya, bu bir şeye karar verdi sanırım. Benim piller bitiyor yavaştan.

-Uyuyacak bu salak ya! O kadar da dedim direnmeye çalış diye.
-Saçmalama be! Mevzunun başına döndürme bizi; direnilmez demiştim. Eeee ne de olsa ben "düşünceyim". Sense sadece bir "duygu".
-Bazen ben senden üsütün geliyorum ama neberrr... :))

-Aman... O, efendimizin salak anına denk geliyor da ondan.

-Düşüncesiz diyelim. ;))

-Sana cevap vermek isterdim fakat artık piller bitti bende. Efendimiz uyumakta kararlı. Rüya bile görecek, ben sana laf anlatmaya çalışıyorum.

-Evet "duygu" moduna geçti çoktan. :) Sana iyi uykular, benim görevim bitmedi. Daha rüya göstereceğim bu şapşala...

:))

sıkılmadan okuyan herkese teşekkürler. :*

...kaldığım yerden.

2008-02-11T03:25:00.000+02:00

Kısa bir mola vermiştik hayata ve o da son buldu işte. En azından benim için... Bu molada ne olaylar, ne gelişmeler?! Ve tüm bu karmaşayı barındırabilmiş yorgun bir beyin var şimdi.
Tatilin de tatili olur mu? Eğer olursa, yani yapılırsa böyle bir şey, zincirleme devam eder mi diye düşünüyorum. Bazen ihtiyacım oluyor çünkü. Kimi tatillerde öylesine yoruluyorum ki, bir kez daha en azından birkaç gün dinlendirmek istiyorum beynimi. Dondurup kaldırmak, vakti gelince çözülmesini beklemeden kızartmak istiyorum.
Arkadaşlıklar, dostluklar, sevgililer ve adayları, kalp kırıklıkları, gülümsemeler, doğum günleri, kahkahalar, eski defterler, kalabalık aile ortamları... Çok şeyi birleştirdi bu sömestr. Bir tarafımı parçalayıp, bir yanımı toparladım.
Ailecek kahkahaların patlatıldığı o kalabalık okey masasında, beri yandan da romantik mesajlar çekebildim. :) Kimi zaman bir çok şeyi aynı anda yapmayı başarıp, kimi zaman bir çuval inciri berbat edebildim. Ve ilk defa berbat olan incirlerin tadından bu kadar haz alabildim.
3 Şubat 2008. Yaş 20. Büyüyorsun tabi, büyüyoruz ama hiçbiri 18'den 19 a atlamak gibi değil. O daha bir zor gelmişti bana nedense. :) Size de oldu mu bilmem. Daha çok insan hatırladı bu kez ve hepsi, doğduğuma sevindiklerini belirten mesajlar attılar, kucakladılar. Eski sevgiliden arkadaşça notlar geldi; aslında hiç de arkadaşça olmadığını bildiğim... (: "Yok artık! Sen de mi hatırladın?" dediklerim, unutmadı en önemliside. Bir kez daha teşekkürler burdan. ;**
Elime kalemi, önüme kağıdı, beynime fikrimi almadan yazamıyorum işte. Hepsi yerli yerindeydi ve bunlar çıktı. Ziyade olsun... ;)

demiş Neyzen Tevfik...

2008-01-27T03:38:00.000+02:00

"Ne ararsin Tanri ile aramda?...
sen kimsin ki, orucumu sorarsin?
Hakikaten gözün yoksa haramda
Basi açığa niye türban sorarsin?
rakı, sarap içiyorsam sana ne.
yoksa sana bir zararım, içerim.
ikimiz de gelsek kıldan köprüye,
Ben dürüstsem, sarhoşken de geçerim!"

Badem-Özlem Tekin/Kalpsiz

2008-01-08T17:33:00.000+02:00

Özlem Tekin'in "Müziği bıraktım." demeçlerini duyduğumda bi hayli üzülmüştüm. Badem in de ikinci albümünü bekler olmuştum o muhteşem 1. albümden sonra... ve işte ikisi birleşip bi güzellik yapmışlar ve bu muhteşem parça çıkmış ortaya. dinleyelim, izleyelim...
(;

bazen...

2007-12-26T02:36:00.001+02:00

Ne kadar çabalarsan çebala belki de buraya kadardır her şey. Bu, depresyon belirtisi falan değil; bazen gerçekten öyle hissediyorum. Hedeflediğin şeylere ulaşmak için o kadar çok engel çıkıyor ki karşına, yinede yoluna devam ediyorsun. Soğuk havada yürürken o buz gibi hava yüzünü kesiyor. Ama devam edip yürümeye evine varıyosun ya; bunun gibi işte. Somutlaştırınca, bitiş çizgisine ulaşabiliyor insan. Çoğu zamanda tam aksine kaderinde ne yazıyorsa (yukarıdaki ne yazmışsa) onu yaşıyorsun. Bazen "O" bile önemsemiyor neler yaptığını, neleri feda ettiğini, nelere direndiğini... "Al işte." diyor, bunu uygun gördüm senin için.Bunu yaşayacaksın! Ne kadar didinsen, ne kadar uğraşsan faydasız! Sen busun. Ne bir adım geri, ne bir adım ileri.

Ayyuka'dan "dünya Hali"

2007-12-24T18:42:00.001+02:00

sana baktım beni gördüm
öte baktım bizi gördüm
kah balıktım susuz çölde
kah deveydim deniz dibinde
gide gide bir yer buldum
gittim biraz orda durdum
kal dediler kalamadım
git dediler gidemedim
oyy

derin dalsam yüzemezdim
sığda kalsam bilemezdim
bildim ama bilinmedim
deniz oldum yüzülmedim
güzel olsam sevemezdim
çirkin olsam sevilmezdim
kah tavuktum altın kafeste
kah kanarya tahta kümeste
heyyyyyyy

dunya hali -e hali
otur seyret şu ahvali
göremezin gülcemali
ödemezsen şu vebali
gördüklerin değil baki
hayat ani dünya fani
kah balıktım susuz çölde
kah deveydim deniz dibinde

Mutlaka dinlenmeli.Başka sözüm yok... ;)

2007-12-08T11:50:00.000+02:00

Herkesin hataları olabilir.Zaten bu yüzden kalemlerin tepesinde silgi var.Fakat önemli olan; silginin kalemden önce bitmemesi...

Şekerli Limon

2007-11-05T09:46:00.000+02:00

Bu sivilce; aynaya baktığımda yanağımda duran... Ne işi var orada? Tek başına güzelim yanakta belirip görüntüyü bozmaya ne hakkı var? (: Sorsam o da istemezdi orada belirmeyi. Onu zorlayan, bu sıkıntılar oldu. Bazen düşünüyorum da; sivilceyi sıksam içindeki sıkıntılar da akıp gider mi? Yoksa bulaşırlar mı etrafa, her yere yayılıp yeni sıkıntılar getirirler mi?

Bazen en kötü olaylar insanları birbirine yakınlaştırır. Tarafımdan tasdiklenmiştir. Her şerde bir hayır vardır misali... Kötüye mi üzülecek, iyiye mi sevinecek, sivilcesine mi takacak şaşırıyor insan. :)

Bak şimdi aklıma geldi. Bu sivilce denen şey büyükçe, güzelce, ağırca...vb filan gibi bir şey herhalde. Hani tam sivil değilsin de sivile yakınsın yani. Sivil-ce sin işte. (: Yarattığı göz zevkini bozma durumunu bir yana bırak, adında bile bir aşağılama mevcut mübareğin.

Sıkıntılıyım. Çok net bir şekilde vurguladım ama öyleyim hakikaten. Saklanacak gibi değil! 1 gün 24 saat. Bunun 8 saati uyuyorsun ve kalan 16 saate yapman gerekenleri sığdıramıyorsun. Kendi adıma konuşayım: sığdıramıyorum. Rayına oturmayan şeyler var, kendini kısıtlaman gereken durumlar... Bir sene boyunca çekmeliyiz, zorundayız diyorum ama bazen işkenceye dönüşüyor.(çok abarttım ya. işkence gibi de değil)

Akide şekeriydim, şekerli limon oldum. Bir ekşime var ruh halimde. Ama işte tepeden bakınca görülmüyor. Şekerli ya, ondan. (:

Mevsim sonbahar. Kışa düzeleceğim. ;*

01.06 28/10/2007 Cumartesi

parçalı bulutlu

2007-09-25T16:42:00.000+03:00

Yazıp çizip beğenmediğim, "yine olmadı" deyip karaladığım öyle çok kağıt var ki... İçimi dökmek isteyip bir türlü doğru cümleyi kuramıyorum. Olmuyor; konduramıyorum onu paragrafın en başına, yakıştıramıyorum.
Bak Eylül bitiyor yine. Mevsim Sonbahar... Gerçi ilkbaharmış-sonbaharmış, yazmış-kışmış farkeder mi? İnsan hep kendi mevsimini yaşamaz mı? Ya da yularıdaki sana hangisini uygun görürse onu yaşarsın mecburen. Aslında yanlış bir şey söyledim sanırım. Yukarıdaki değil, insanın kendisi belirler ne yaşayacağını. O sadece farklı seçenekler sunar. Sen içlerinden en olmadığını çekip çıkarırsan zorunlusunsur bir bakıma seçtiğini yaşamaya.
Hangi konuda olduğu önemli değil, bir konuya çok yoğunlaşıyor ve yapmalıyım diyorum. Eğer yaparsam edineceğim pozitif anları da biliyorum. Fakat buna rağmen geri çekiliyorum, pes ediyorum en olmadık yerde. İşte tam o anda, pes ettiğim anda; yukarıdaki, seçeneklerini sunuyor. Ve sonra ayvayı yiyiyorum işte. Hem de en mayhoş olanını. Aslında seçenek sunmasına fırsat vermeyebilirim. Yürüdüğüm kararlı yoldan devam edebilirim. Dedim ya işte, yapılmıyor bazen. İnsan, sol yanındaki şeytana yenik düşüyor.
Nasıl ama? Tam da şu parçalı bulutlu günlere yakışır bir yazı oldu değil mi? Depresif bir yazı. Depresif olmak hiç bana yakışan bir kavram değildir aslında. Ama insanız en nihayetinde. Her kelimenin tanımında, ara sıra da olsa adımız geçebiliyor. Mesela şimdi bu yazıyı okuyan herhangi biri eline bir sözlük alıp depresif kelimesinin karşısına bakarsa şunu görmesi muhtemeldir: "Ülker adlı bir kızın, son zamanlarda içinde bulunduğu ruh hali." :) Allahım ya böyleyken bile dalga geçebiliyorum.
Atlatılır atlatılır. Zor ama güzel günler bekliyor beni(bizi). Elele tutuşunca altından kalkılır hepsinin. Yalnız olunca dımdızlak hissediyorsun da, elini omzuna koyan biri varsa en baba güçlükler bile korkutmuyor insanı kolay kolay.
Bak işte bu huyumu seviyorum; o kadar şey söyleyip yine toparlayabildim ben beni. En pozitif tarafından bakabildim yine. Çünkü biliyorum; "Güzel günler göreceğiz, güneşli günler..."

25.09.07/03.33

günübirlik İzmir gezintisi ;)

2007-09-10T01:36:00.000+03:00

karga bokunu yemeden uyandım uykumdan. saat sabahın beşiydi. bokunu yemeyi bırak, daha pislememişti bile hayvancağız. (: 6.30 İzmir arabası garajdan kalkıyor olacaktı. ama annemin her zamanki evden çıkamayışları yüzünden, acele acele yürüdük yollarda. otobüsün kalkmasına 5 dk vardı ama biz hızlı adımlarımızla bile 15 dk da ancak varabilirdik. hemen naptı bu insan? biletin üzerindeki numaradan yetkililerle temasa geçti ve otobüsü bekletti. yani ben de olmasam... :D :D

neyse sağ sağlim bindik otobüse. güzel bir yolculuktan sonra İzmir deydik artık.en son gittiğimde ortaokuldayım. ne de özlemişim. büyük şehrin havası başka tabi.

ailece yapılan günübirlik bir tatildi bizimkisi. gezip tozmak, ikea ya girmek, ve yorgunluktan ayaklarımın şişmesi güzeldi. (: Bornova da kaybolmak da güzeldi. :D kasıtlı bir şey değildi ama nefret ettim Bornova dan. yanlış anlaşılmasın semte karşı bir düşmanlık değil benimkisi. sadece Bornova'dan Alsancak'a gidecek arabayı bir türlü bulamayışımızdı beni sinir eden. hayır bi de anlamadığım; neden sorduğum tüm insanlar doğru yerde minibüs beklediğimizi söylüyorlardı. yanlış olmasına rağmen... :D zaten sonunda pes edip taksiye bindik. sağ sağlim fuara varmıştık artık. koca bir zamanımız orda geçti diyebilirim. Hayvanat bahçesi, kitap sergileri, arabalar, binlerce fast food ürün (:, lunapark, çay bahçesi... en güzeli de lunaparktı. babamı dönmedolaba bindirdik. allahım çok komik bi andı. kesin ömründen 10 sene kadar eksildi. :D kendim de hızlı trene bindim. tırmanıyosun tırmanıyosun ve bi anda aşığaya iniyosun ya; işte o anki duyguyu başka hiçbir şeyde yaşayamazsın. kalbimden mideme doğru bir şeyler sızıyormuş gibi hissediyorum o an. tam olarak böyle bir duygu sanırım.

İzmir macerası boyunca mideme giren en güzel şey: Üzüm Şırası, en berbat şey ise Çağ Kebabı ydı. o kadar güzel gözüken bir et nasıl olur da berbat olur... neyse yedik bi kere. :)

bu kadar hengameden sonra Kordon a gittik. o manzara ve o manzaranın altında Megan Mccauley/Wonder dinlemek haz verdi. sonra yorulmuş bedenimle Kıbrıs Şehitleri Caddesine doğru yöneldik. ailecek yürüyorduk caddeye doğru. saat epey geç olmuştu. kapanmış dükkanların vitrinlerine de bakıyordum boş gözlerle. derken, öyle bitkin bitkin yürürken; birden kendime geldim. D&R ın önünden geçiyordum ve vitrinde ne vardı dersiniz? Şebnem Ferah ın yeni çıkan konser albümü. gösterdiğim tepki öyle bir tepkiydi ki o tepkiye tanık olan kapıdaki güvenlik ve babamdı sadece. :D "sevinçten bayılcaksın hadi gir de al" dedi babam. ne dediğimi bilmez hallerde güvenlik görevlisine "vitrinden alabilir miyim?" diyorum "ordakiler daha güzel gözüküyor." :D sanki fırından yeni çıkmış ekmek istiyorum. aman canım ben biliyor muyum o an kendimi?! :D neyse girdik aldık. çocuklar gibi şenim o an. hala daha da öyleyim. dvd yi izledim. onunla ilgili yorumumu ayrı bir post halinde yazacağım. ;)

sonuç itibariyle bir günlük olmasına rağmen yeterince doyurucu ve eğlenceli bir gündü. yapımda emeği geçen anneme ve babama sevgilerimi iletiyorum burdan. tekrar İzmir'e gidesim(iz) var.. ;)

"...Aşk bir dengesizlik işi.Dengeye dönüşen bir sevgi."

2007-09-02T00:38:00.000+03:00

Hayatımdaki her şey bir yerde toplanıyor bazen. İstediğim istemediğim ne varsa aynı yerde birleşiyor. İşte o zaman hayat, içinden çıkılmaz bir hal alıyor.

Geçmişim beli, geleceğim belirsiz. Hayat bir yerden verirken, diğer taraftan da alabiliyor acımasızca. Zaten hiç bir zaman sürekli verdiği olmamıştır. İlla ki kalbimin bir köşesini buruk bırakır.

Ona dedim ki;

-Ben genelde içime atarım her şeyi. Neye üzüldüğümü, niye üzüldüğümü, hatta üzüldüğümü bile belli etmem. Bu yüzden çevremdekiler umursamıyorum sanır dedim. Halbuki tam zıttıdır; fazlasıyla umursarım da hiç belli etmem.

-O zaman bu işte bir dengesizlik var dedi.

"...Aşk bir dengesizlik işi.Dengeye dönüşen bir sevgi..." dedim.

Aşığım dedim. Sana aşığım.

Yüz ifadesini göremedim o an ama, gözümün önüne getirebildim. O mimikleri bir an bile gitmiyor ki zaten.

Bırak yakamı çocuk! Bak çok fena bağlanıyoruz. :)

Korkuyorum da aslında. Acaba böyle haykırmasam mı diyorum. Nazar değer mi diyorum. O yüzden lütfen bu satırları okurken diliniz ısırınız. ;) Ya da neden korkacağım ki!

Seviyorum-Seviyor-Seviyoruz

Yarın denize gidiyoruz. O ela gözleri yeşil olacak yine. ayy yirim.. ;)

ßu adam kim?

2007-07-26T23:32:00.000+03:00

Kimdi bu adam????
7 yasindayken babasini kaybetti ve yetim kaldi.
8 yasinda okuldan alindi ve köyde yaşadı...
10 yasinda yüzü kanlar içinde kalacak sekilde, yeni okulundaki hocasindan dayak yedi. Ailesi onu okuldan aldırdı.
17 yasinda hayalindeki okulun istedigi bölümü için gerekli not ortalamasini tutturamadi.
24 yaşınnda tutuklandi, günlerce sorguya çekildi ve 2 ay tek basina bir hücrede hapis yatti.
25 yaşında sürgüne gönderildi...
27 yasinda kendisinden bir yaş büyük meslektasi kendisinin de üyesi buldugu dernegin çalışmalariyla kahraman ilan edilirken, kendisi hic önemsenmiyordu.
30 yasinda kendisi baska sehirleri düsman elinden kurtarmaya calisirken, dogdugu sehir düsmanlarin eline gecti.
30 yasinda amiri, onu kendisinden uzaklastirmak için baska göreve atanmasini sagladi. Yeni görevinde fiilen issiz birakildi. Aylarca bos kaldi.
37 yasinda böbrek hastaligindan Viyana\'da 2 ay hasta ve yalniz halde yatti.
37 yasinda komutan olarak yeni atandigi ordu, dagitildi.
38 yasinda Savunma Bakani tarafindan görevinden atildi.
38 yasinda bir toplantida giyebilecegi bir tek sivil elbisesi bile yoktu ve başkasindan bir redingot ödünc aldi. Ayrica cebinde sadece 80 lirasi vardi.
38 yasinda kendisi için tutuklama karari çikarildi.
39 yasinda idam cezasina çarptirildi.

Sonra ne mi oldu?42 yasinda Cumhurbaşkanı oldu.NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE !!! Bu hikaye Büyük Önder Mustafa Kemalin hikayesidir.

Smile

2007-07-23T00:29:00.000+03:00

Şiir yazarmışım ben önceden, az önce farkettim. Hem de pek bir güzel yazarmışım. Ne olmuşta bırak mışım?... İşte bunu soruyorum kendime.
İnsan bir sıkıntısı olmadıkça, gönlü birine kaymadıkça yazamıyor ki iki satır. İnan kalemi elime alasım gelmiyor.
Kaç gündür yazamıyorum ben şu bloga. Yorgun oluyorum, bazen de isteksiz. Çalışmak zor şeymiş. Babamın verdiği paraları afiyetle yerken anlamıyordum bunu. Diyorum ya; yoruluyorum! Eve geldiğim gibi kafamı yastığa koymak istiyorum. Ama bu yorgunluğum maaşımı elime aldığım gibi geçermiş. Öyle diyor büyüklerim. (:
Buraya kadar her şey iyi de, gelecek planlarım yalan oldu sanırım. Üç senedir uğraşıyorum şu psikolojiyi tutturmak için. En sonunda delirip bir psikologun yanında bulacağım kendimi sanırım...
İşletme, İktisat, Maliye filan oku diyenler var. Kasma bu kadar diyorlar. Olmuyorsa başka alternatifler var diyorlar. Ama diyorlar işte... Sor bakalım, ben ne kadar dinliyorum?!
Her şeye rağmen Pollyanna'yım ben yine. Olayları evirip çevirip bir iyi yol buluyorum. O yoldan yürüyorum. O gülümseme hiç eksik olmuyor hala. Hala güldürebilip, gülebiliyorum. İçimden üzülsemde, kimseciklere belli etmiyorum. Derdimi kendime saklayıp, neşemi paylaşıyorum.

Barış...

2007-07-06T01:51:00.000+03:00

insanlar hep, yaşlandıklarında öleceklerini düşünürler. eminim O' da öyle düşünüyordu. tıpkı senin gibi, benim gibi, bizim gibi...

sadece 28 yaşındaydı çünkü. ölmeye çok uzaktı.
ruhu şad olsun...

ah şu sıcaklar...

2007-07-01T01:48:00.000+03:00

27 Haziran Çarşamba ya dair...

Hava 44 derece. Normal şartlarda, insanın canı sokağa çıkmak istemiyor. Fakat şartlar normal değil işte. :) iş var güç var. Artık çalışan bir insanım malum. :D

Neyse... Düştük yollara. Bu sıcak havalarda sevindirci olan şeylerden biri de; girip çıktığımız yerlerin alış-veriş merkezleri olması. Ohh nasılda güzel öyle püfür püfür. :) Yalnız hep orada da duramıyoruz tabi; bir yerde işi bitirip diğer mağazaya giderken, yolda ruhunu teslim edecek gibi oluyor insan.

Velhasıl azizim, bu sıcaklar çekilecek gibi değil. Benim yerime de girin denize diyeceğim ama deniz bile sıcak. (: Şöyle bir rahatlayamıyor insan.

Ne yapalım o zaman?... Vantilatör veya klimanın karşısına geçelim. Hiç olmadı yelpaze alalım elimize. O da olmadı, bir arkadaşını oturt karşına o sana üflesin dursun. :DD

Dondurma yiyelim bir de.(bizim burdaki dondurmacıdan olsun. tatlı çocuk valla. neyse... :D) Kapalı dondurmada tavsiyem Çilekli Max. Açık da ise karamel-balbadem-çikolata üçlüsü. (: Halbuki ben hiç sevmezdim meyveli dondurmayı. Bilinçaltımda ne yatıyor acaba?!... Beni iten düşünceler nedir bu Çilekli Max a? Araştırmak lazım.... ;)

Sonra bir de kitap alalım elimize, sıcağı falan unuttursun. Bazıları(!) bu sıcaklarda kitap okumanın bayıcı bir faaliyet olduğunu düşünsede, ben sonuna kadar katılmıyorum bu fikre. Ayrıca belirtmeden geçemeyeceğim, Ece Temelkuran/Biz Burada Devrim Yapıyoruz Sinyorita! okuyorum. Tavsiyemdir. ;)

Şimdiiii bir sayalım: sıcakları yenebilmek için alış-veriş merkezlerini gezeceğiz, denize gireceğiz, evdeysek serinletici bir maddeden yararlanacağız, bir elimizde kitap okurken, diğer elimizdeki dondurmadan tadacağız. Hadi bakalım kolay gelsin.. ;)

taze taze blog

2007-06-26T03:13:00.000+03:00

güzel olmuş mu yeni blogum?
yorum yapacak herkesten 10 üzerinden puan bekliyorum. şimdiden teşekkürler... ;)

huzurlu kelimebitkisi (:

2007-06-24T10:45:00.000+03:00

son zamanlarda öyle çok zevk veriyor ki yaşamak...
yeni arkadaşlıklar, yeni aktiviteler, yeni müzikler, yeni kitaplar, yeni işler... yeni olan her şey ne kadar da besliyor ve tazeliyor insanı. yeni sıkılmış portakal suyu gibiyim şu sıralar. :))

kaç gündür, günümü gün ediyorum. yarın disipline girme vaktidir. işe başlıyorum artık. bakalım nasıl geçicek?! çok koşuşturmalı bi iş. yorucu olmasının yanı sıra, zevkli gibi gözüküyor. morsch elemanı olacağım. duyanlarınız vardır. duymayanlar için ise şöyle belirteyim;
efenim şimdi Migros, Tansaş, Carrefour, Bim, Kipa..vb artık ne kadar alışveriş merkezi geliyorsa aklınıza (: buraları teker teker dolaşıp üyesi olduğum firmanın ürünlerini kontrol etmek düzenlemek, eksik gedik var mı diye bakmak gibi bir görevim olacak. hesap kitap işleri, çetele tutmak filan gibi. :)) hadi bakalım kolay gele bana.

selametle kalın... ;)

2007-06-19T01:23:00.000+03:00

ohhh.
nasıl da huzurluyum şu an. sanki üzerimde 250 kilo biri oturuyormuş da kalkmış gibi hissediyorum. :) alnımızın akıyla kapattık öss defterini de. gerçi mat-2 biraz kastı ama neyse.. :]

sonuç belgesini elime alacağım günü iple çekiyorum artık. Psikoloji veya Okul Öncesi yazmayı düşünüyorum. bakalım, beklemedeyiz ailecek... :))

sonracıma,
çalışma planlarım var bu yaz. oraya buraya, alış-veriş merkezlerine iş başvurusu yapıyorum kaç gündür. heyecanla beni geri aramalarını bekliyorum en kısa zamanda. ;) kendi paramı kazanmanın verdiği zevki tatmak istiyorum bir an önce.

"arayın beni lütfen..." ;)

bir de; tüm kış hamlayan bedenimi adam etme çabalarım var ki sormayın. :) her sabah 7'de yürüyüş ve koşma arası aktivitelerimiz var."yürüyüş ve koşma arası aktivite" ne oluyor diyeceksiniz; yani tempolu yürümeden bahsediyorum. ama biraz fazlaca tempolu. :)
katılmak isteyenlerin mail yoluyla başvurmaları rica olunur. zira, zayıf insanlar kabul edilmeyecektir.bizim gibi etine dolgun hatunların arasında sinir bozucu bir görüntü yaratabilirsiniz çünkü. hiç gerek yok! :)) mayolu bir boy ve portre fotoğrafınızı da eklerseniz mailinize çok makbule geçer. yormayın beni. (:

hızlandırma turu.

2007-05-29T13:23:00.000+03:00

20 günlük hızlandırma turu şahsım adına başlamış bulunmaktadır. (: bu süre içinde malesef bloguma giremeyeceğim. kendinize çok iyi bakın. gerçekten okumak isteyen herkese öss de başarılar.

Yaşanmış ilginç olaylar...

2007-05-20T17:14:00.000+03:00

Hediye Kola
Konuyla ilgili açıklama yapan davacının avukatı İdris Karadeniz; "Müvekkilim marketten aldığı 2 Lt.lik kampanyalı coca-cola ürününün kapağını açtığında hediye çıkmadığını ve "tekrar deneyiniz" yazısını görmüş. Bunun üzerine kapağı kapatıp tekrar açmış ancak yine aynı şey. Bunun üzerine aynı şişe kapağında tam 4246 defa deneme yapmasına rağmen hediye çıkmamıştır. Coca-Cola şirketinin tüketiciyi dolandırdığını düşünen müvekkilim şirkete dava açmaya karar vermiştir. Biz de bugün gelerek dava dilekçemizi adliyeye teslim ettik. 10 bin YTL. Maddi tazminat talep etmekteyiz" dedi. Davadan haberdar olan Coca-Cola yönetimi adına açıklama yapan bir sirket yetkilisi, olayın çok komik olduğunu ve artık Karadeniz bölgesine gönderilen ürünlerin kapağına " Başka şişede inşallah " yazmayı düşündüklerini söyledi. :))

Tüketici her zaman haklı mı?
Tüketici hakları konusunda "Müşteri her zaman haklı mı?" sorusunu irdelerken çeşitli ülkelerdeki mahkemelik olaylarını araştırmışlar ve buldukları belgelerden birisi. Olay gerçek... WorldPerfect (Bilmeyenler için yazıyorum, bilgisayar, elektrikli daktilo gibi aletler için program yapımcısı)... Bu Şirketin müşteriye yardım hattında banda alınmış bir telefon konuşmasını okuyacaksınız. Bu konuşma sonrası WorldPerfect görevlisi işinden kovuluyor. Kovulan görevli WorldPerfect'i kendisini "Gerekçesiz" işten çıkardığı için mahkemeye veriyor. İşte bu konuşmanın deşifresi...
-WorldPerfect yardım hattı, buyrun, nasıl yardımcı olabilirim.
-WorldPerfect`te bir sorun oldu.
-Nasıl bir sorun?
-Yazı yazıyordum, birden bütün kelimeler gitti.
-Gitti mi?
-Yokoldu!
-Ekranda şu anda ne görüyorsunuz?
-Hiç bir şey.
-Hiç bir şey mi?
-Yazdığım hiç bir şey ekrana çıkmıyor.
-Hala WorldPerfect programında mısınız yoksa programdan çıktınız mı?
-Bunu nereden bileyim.
-Ekranda bir "C" harfi görüyormusunuz?
-Bir "hece" mi..
-Boşverin. Ekranda yanıp sönen bir çizgi var mı?
-Söyledim ya hiç bir sey yazmıyor.
-Monitör üstünde yanan bir lamba var mi?
-Monitor ne?
-Ekranı olan yer, televizyon gibi... Çalıştığınızı gösteren küçük bir lamba var mı?
-Bilmiyorum.
-Monitorün arkasına bakın, oraya bir elektrik kablosu giriyor olması lazım. Görebiliyor musunuz?
-Evet.
-Harika, o kabloyu takip edin duvarda elektriğe bağlımı bana söyleyin.
-Bağlı.
-Harika. Monitorün arkasına bakınca bağlı olan tek kablo mu gördünüz, yoksa iki tane mi?
-Görmedim.
-Tekrar bakar mısınız, ikinci bir kablonun da bağlı olması lazım.
-Evet buldum.
-Tamam, şimdi onu takip edin bilgisayara bağlı mı diye bakın.
-Kabloya ulaşamıyorum.
-Ulaşmayın, bağlı mı diye bakabilir misiniz?
-Olmuyor.
-Bir seyden destek alıp eğilip bilgisayarın arkasına baksanız...
-Eğilmek dert değil, karanlık olduğu için bakamıyorum.
-Karanlık?
-Ofisin ışıkları kapalı, pencereden gelen ışık yetmiyor.
-Ofisin ışıklarını yakın.
-Yanmaz.
-Neden?
-Elektrikler kesik.
-Elektrikler mi kesik. Tanrım..! (kısa bir sessizlik)
-Bilgisayarın kutusu, kitapları her şeyi duruyor mu?
-Evet dolapta.
-Şimdi bilgisayarı sökün, aynen aldığınızdaki gibi paketleyin ve aldığınız dükkana iade edin.
-Durum bu kadar kötü mü?
-Korkarım öyle!
-Peki tamam. Onlara ne diyeceğim?
-"Ben bilgisayar kullanamayacak kadar aptalım" diyeceksiniz...
(ee adam hakikaten hak etmiş yani. ama çalışanı kovmaları yanlış olmuş. bence maaşına zam yapmaları gerekirdi.) :)

Badem :*

2007-05-03T00:00:00.000+03:00

bundan birkaç hafta önce sokakta buldum üst resimdeki arkadaşı. :) sonradan annesinin öldüğü duyumlarını aldım çevre çocuklardan.. minicik bişey, birkaç haftalık henüz.. gönlüm razı gelmedi sokakta bir başına bırakmaya, ben de eve aldım. adını da "Badem" koydum. gözleri yuvarlacık çünkü, çok tatlı.. :* ama gelin görün ki, ilk haftalar uslu uslu durmasına rağmen şimdilerde acayip hareketlendi. zapt edemiyoruz azizim! bu hareketliliğe bağlı olarak babam hemen el koydu duruma. evde bakılmazmış bu köpek. daha yavruyken başa çıkılmıyor, etrafa pisliyor, büyüyünce ne yaparızmış mış mış... :( bir taraftan üzüldüm bir taraftan haklı buldum sevgili ebeveynlerimi. ve bir çözüm buldum hemen; arka bahçede güzel bi yuva yaptım ona. şimdi ya uyuyordur ya da sütünü içiyordur. :) öyle tatlı bişey anlatamam. canı sıkılınca gelip kapımızın önüne yatıyor. eğlence çıktı bana, arkadaş oldu... ;) seni seviyorum Bedem.. (; :*

Köşk yolunda kuklalar..

2007-04-26T02:57:00.000+03:00

e-kolay.net in anasayfasında bir anket vardı geçenlerde;

"Abdullah Gül ün, cumhurbaşkanlığına aday olmasını nasıl karşılıyorsunuz?" diye. Katılıyorum, katılmıyorum ve değişen hiçbir şey olmadı şıkları mevcut. evet, değişen hiçbir şey olmadı! ha Erdoğan geçmiş oturmuş o koltuğa, ha Gül... ne farkeder. ikiside Akp soyundan değil mi? zaten düşünüyorum da, olur da Gül, Cumhurbaşkanı olursa bir kaç aya kalmaz yerini devredecektir Erdoğan a. tıpkı Başbakanlık seçimlerinde yaptıkları gibi...
geçen gün Chp milletvekilinin biri "Abdullah Gül, Erdoğan ın makyajlı fotokopisidir."dedi. : D katılmamak elde midir bu söze? İngilizcesi fazla, tahsili fazla... cümlenin makyajlı kısmı bu vasıflara takabül etmekte yani. ; ) e zaten bi zahmet lisan bilsin. Dış işleri bakanı oluyorsan, lisan bilmek bir artı değil, zorunluluktur bana göre. belki çok ağır olacak ama demeden edemeyeceğim; devede de akıl var ama eşek çekiyor. malesef Gül ve Erdoğan arasındaki diyalog bundan ibaret. daha doğrusu bizim taa burdan bakıp görebildiğimiz ama Gül'ün bir türlü göremediği fotoğraf bu.

Türkiye, türbanlı first ladylerde mi görecekti?!

bir de şu var tabi; didinsen de, yırtınsan da, tam olarak kafandakini anlattığına inansan da, hep birileri yanlış yere çekmek ister. diyeceğim şu; Abdullah Gül ün cumhurbaşkanı olmasını istememek, dine aykırı bir davranış mıdır? ben eminim ki bu fikirden olan hiç kimse yobaz filan değil. aksine hepsi, hepimiz Erdoğan kadar, Gül kadar dinimize bağlı insanlarız. tek farkımız laik olmamız! biz laik Türkiye yi savunurken, başa geçenler irtica yanlısı...

her kafadan çıkan farklı bir ses de, "adamlar müslümanlığı sevdiriyor. suç mudur yani?" diye bağrınıyor. Dinimizi öğretmek, müslümanlığı sevdirmek tabiki kötü şeyler değil, aksine ar damarını çoğu zaman unutma raddesine gelenler için oldukça gerekli. yapılmaması gereken tek şey; dinimizi överken Ata mızı yermek. yoksa hiçbir kimse tü kaka diye bakmıyor. önemli olan,birbirinden ayırabilmektir lafları ve olayları.

küçük beyinlerin yıkanmaya çalışılması da ayrı bir meseledir.bir örnekle; hepimiz biliyoruz bir takım kolejler(!) körfezi kapsayan sınavlar yapıyorlar. başarılı olan öğrencileri bedava ve lüks koşullarda okutmak adı altında beyin yıkama seansları yapıyolar. ama sonra noluyor; ordan mezun olduğunda Askeriye ye girmeyi filan rüyanda görüyorsun. çekirdekten yetiştirme politikası... bir oyun dönüyor sürekli. hiçbir şey net olamıyor. gözünün içine baka baka yalan söylüyorlar ve buna inanmanı bekliyorlar. inanmadığını görünce kuduruyorlar filan. Erdoğan ın Tandoğan dakileri görüp korkunca, takındığı tutum gibi aynı...

velhasıl, ha Gül ha Erdoğan... biri başbakanlık koltuğundan, diğeri cumhurbaşkanlığı koltuğundan yöneteceklerdir kafa kafaya verip. bi punduna getirip yapacaklardır istediklerini. direkt olmasada/olamasada, alttan alttan... gizlice...

sorun türban takmak değil. şapka takıyor olsalardı da, altına siyasi bir anlam güderek takarlardı. yoksa herkesin inancı kendinedir. tartıştığımız şey belli; türbanını takıyorsan inancın için takacaksın, siyasi emellerini karıştırmayacaksın!

karikatür için, Haslet Soyöz(milliyet) e teşekkürler...

şekerlik!! :)

2007-04-17T23:56:00.000+03:00

Benim böyle bi çocuğum olsaydı, hiç büyümesin isterdim.. :DD

14 Nisan Laik Türkiye'yi Koruma Mitingi

2007-04-14T03:09:00.000+03:00

Başbakanlık vasfını utunup askerine ve vatandaşına fütursuzca konuşabilen, vatandaşını katledene "sayın" diye hitap edebilecek kadar küçülebilen ve tüm bu davranışları sergilememişçesine Cumhurbaşkanı olma vasfını kendisinde görebilen irtica yanlısı kimselerin, bu ülkenin en başında yeri olmamalıdır. hatta bu ülkede dahi yeri olmamalıdır.

Türk Milleti damarına basılmadıkça harekete geçme istediğini duymaz. Cumhurbaşkanlığı vasfını üstlenecek olan anti-Atatürkçü değil de Atatürkçü biri olsaydı eğer, miting yapma arzusunu da duymazdı bu millet.

yarın Ankara-Tandoğan Meydanı nda olamasamda, kalbim ve mantığım benimle aynı fikri paylaşanlarla. Atatürkçü herkes gibi bu mitingin yanındayım!

Tavsiye albümler...

2007-04-09T01:33:00.000+03:00

"bu albümlerin bıraktığı izler mutlaka başkalarıyla da paylaşılmalı" hissiyatı ile aldım önüme klavyeyi. ;)

Bülent Ortaçgil ve Teoman ın Konser albümüyle başlayayım ilk önce...
geçen yaz Zuhal Olcay la birlikte verdiği konserde kendisini izleme fırsatım oldu. Bülent Ortaçgil den bahsediyorum.. ben de bıraktığı intiba; naif,babacan ve üstad. bunların üçünü karıştırdığınızda tam anlamıyla bir Bülent Ortaçgil çıkar karşınıza. en azından benim için öyledir. ;) bu albüm alınır ve en üst rafa oturtulur, hakkıdır çünkü. seçilen şarkılar ve şarkıların değişik şekilde yorumlanışı 10 üzerinden 10! konser esnasındaki esprili konuşmalar ise daha bi keyifli kılmıştır albümü. Teoman a gelince... bir kesim onu antipatik bulsada rock müziğin sağlam isimlerindendir bana göre. ayrıca Bülent Ortaçgil ile olan diyaloglarını dinlediğinizde, büyüklerinin yanında saygıyla oturan bir çocuk edası hissedeceksiniz. :) cd yi takıyorsunuz, dinliyorsunuz albümü tamamen, ama her şeyden bağımsız bi şekilde. sonra, klasik gitar, piyano ve keman sesine doymuş bir şekilde kalkıyorsunuz yerinizden.. Ortaçgil ve Teoman, teşekkürler bu albüm için... ;)

gelelim Fatih Erkoç un Kör Randevu' suna...
muhteşem bir ses ve muhteşem şarkılar. "ya, bu adamın sesi bu şarkıya gitmemiş" gibi bir cümleyi asla kuramıyorsunuz albümü sindirdikten sonra. 18 şarkının 18 i de muhteşem. adamın müzik bilgisi fışkırıyor gibi şarkılardan. Fatih Erkoç un
"gel benim vefasızım
sen bana doktor
ben sana hastayım
sensiz yastayım yine..." diye bir şarkısı vardı. hatırlayanlar olmuştur. :) çok severdim ben o şarkıyı ve kendisine olan sevgim bu şarkıyla başlamıştır. ve iyi ki de devam etmiştir. ayrıca "gel ey seher" i de albümüne kattığı için teşekkür ederim kendisine burdan. ;) saol büyük usta...

The Notebook(2004)

2007-03-31T02:37:00.000+03:00

film kanallarını öylece dolaşırken, bi anda vazgeçtim zap yapmaktan. başında kepi ve pek de burjuva görünmeyen kılık kıyafetiyle bi erkek, bi kızı kesiyordu. ama kız dönme dolaba biniyor o sırada.çocuk koştu koştu ve aniden atladı kızın gondoluna. dönme dolap dönüyordu bu esnada.. ;) kıza birden dedi ki:"benimle çıkar mısın?!" kız afalladı tabi. izlemeyenler gözünün önüne getirsin bu sahneyi[sen getirme Sera :)] kim afallamaz?... sonra çocuk tüm bunları yaptığı yetmemiş gibi tehdit ediyor kızı. kendini dönme dolaptan aşağıya bırakmakla tehdit ediyor hem de. kız da ne yapsın garibim; şaşkınlık, mutluluk, tedirginlik karışımı bir cevapla "evet" diyor çocuğa.

işte bu sahneyi gören ben için, filmi izlememek gibi bir alternatifim asla olamazdı. :) kuruldum ve izledim.
Filmin bıraktığı etkiler;
*acaba böyle bir aşk var mıdır? varsa da yaşanabilirliği ne boyuttadır?
*varsa hazırım. gelsin bulsun beni derhal :)))
*Ryan Gosling'e(filmdeki rolüyle Noa) elimde olmadan aşık olmak. (ama sakallı versiyonuna)

*filmin sonunda hıçkırıklarla ağlamak. (aslında çok ağlak değilimdir ama süzülüveriyor yaşlar işte)
*"Kız o çocuğu seçmedi işte, oh olsun!" duygusu :)
*teknoloji izlerlemiş olsaydı, ekrana zıplayıp başroldeki kızın annesini öldürme isteği.
*ve son olarak...
insanın hayatına dair karaladığı bir kaç şeyin, günün birinde işe yarayacağını görmek gerçekten çok mutlu etti. yani bu lafları ediyoruz, bu yaşadıklarımızı not alıyoruz ama var bi bildiğimiz.
sen, ben, o, anlamadan bişeyler katıyorsun kendine ve başkalarına da belki...

alın, izleyin, hazmedin.

Tanrı'm, lütfen bu post a yorum yaz...

2007-03-24T04:36:00.000+02:00

bir çelişki içinde bünyem. erkek mi olmalıydım acaba? doğru ruha, yanlış beden mi giydirmiş yaradan?...

şöyle bir düşürsek;
ağda, regl, doğum vb. sorunlarım(ız) olmayacaktı erkek olsaydım.

Tanrı'm beni neden erkek yaratmadın?

eve söylediğimden yarım saat geç geldiğimde, babamla yaptığımız tartışmalarımız olmayacaktı. ve bu tartışmalar büyüyüp, sarpa sarıp, içinden çıkılmaz bir hal almayacaktı. geç gelişlerle başlayıp, başka bir kabahatimle biten uzun soluklu konuşmalar yaşanmayacaktı belki.
ortaya atacağım her fikir de, giriştiğim her eylem de "etraf ne der?" sorusu kemirmeyecekti içimi. "adam sen deeee.." yi takınacaktım, erkek olsaydım...

Tanrı'm beni neden erkek yaratmadın?

"sizin böyle sorunlarınız varsa, bizim de askerliğimiz var, sünnetimiz var!" diyen erkek serzenişlerini duyar gibiyim. olsun.. ben zaten hep komando olmak isterdim küçükken. vız gelir, tırıs geçer yani askerlik. ama sünnet muhabbetinde haklısınız. mümkünse hiç girmeyelim o konuya. :D

bir de şu taraftan bakarsak;
erkek olsaydım; siyah far ve kırmızı ruj süremezdim. yazı yazan ellerim güzel dursun diye, oje süremezdim uçlarına.. ;) ne biliyim işte, etek giyemezdim mesela. :)

saol Tanrı'm. beni iyiki kız yarattın!

sonraaaa, ikili ilişkilere başlayan taraf hep, ben olmak zorunda kalırdım. halbuki kız olunca, "kendini naza çekmek" gibi bir tabirin tam ortasına atabilirsin benliğini. gerçi ben sevdiğini söyleme taraftarıyımdır, sıranı beklemeksizin. ama kimi zamanlarda işe yaradığı da olmuştur. tabi. ;)

saol Tanrı'm. beni iyiki kız yarattın!

bazen kafam gidip gelsede böyle, aslına bakacak olursak son derece memnunum kız olmaktan. kimi zaman "keşke erkek olsaydım" diyorum tabi, ama genelde memnunum.

doğru bedene, doğru kişilik ve doğru cinsiyet oturttuğun için saol Tanrı'm... ;)

TяavisTя

2007-03-15T20:24:00.001+02:00

Sitenin amacı Travis'i Türkiye ye getirebilmek ve Türk Travis fanlarının buluşma merkezi haline gelebilmek.
Sitedeki online radyo da Travis dışında; Rock, Brit-pop ve alternatif müziğe yer veriliyor. Grup hakkında her türlü bilgiye ulaşılabildiği gibi, aktif olan üyelere çeşitli hediyeler dağıtılması planlanıyor.
Grubu hanidir takip eden biri olarak, bizzat üye oldum siteye. Travis e Türkiye de pek fazla ilgi yoktu. daha doğrusu varmış da böyle bir siteyle su yüzüne çıkmış diyebilirim. Travis le biraz olsun ilgileniyorsanız bi tıklayıverin derim. ;) ayrıca grubun 23 Nisan da çıkartacağı "Closer" adlı single da siteden dinlenebiliyor.

Mavi Gözlü Dev

2007-03-12T04:40:00.000+02:00

İzlemediğim bir film olmasına rağmen, gururla koyuyorum bloguma. Sadece Nazım Hikmet konulu olması bile yeter.
öyle sevindim ki duyduğum zaman; Nazım 'ı anlatan bir film olduğunu öğrendiğim zaman. bu gibi önemli insanların anlatılması gerekir zaten. şiirlerini okuduğumda beni bu kadar etkileyen birinin, 2 saat bile olsa hayatıma girebilmesi, onu biraz daha tanıyabilme imkanının sunulması ne kadar sevindirici bişey. ve bir o kadar da güzel.

filmin fragmanlarından ve eleştirilerden anladığım kadarıyla, Nazım ın Bursa Hapisenesi nde geçirdiği dönemler ve 8-10 senelik bir kesimi aktarılıyor yeşil cama. şair yönü ve aşk hayatı daha baskınmış filmde. siyasi olaylara pek de fazla inilmemiş diye okudum. bakalım.. gidicez görücez ve paylaşıcaz burda yine. ;)
oyuncu kadrosu da asla bir kenara atılmamalı tabi. konusu, beni filme çekmeyi başardığı gibi, Yetkin Dikinciler, Uğur Polat, Özge Özberk,Dolunay Soysert ve Suna Keskin in filmde yer almaları ayrıca bir artıdır film için.
hemen buraya gelsede, gitsem bir an önce diye bekliyorum artık. Nazım ın şiirlerini bir de Yetkin Dikinciler den dinlemek çok hoş olucak...

Nazım'dan bi kuple:

MAVİ GÖZLÜ DEV,MİNNACIK KADIN VE HANIMELLERİ

O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruli
hanımeli
açan bir ev.

Bir dev gibi seviyordu dev.
Ve elleri öyle büyük işler için
hazırlanmıştı ki devin,
yapamazdı yapısını,
çalamazdı kapısını,
bahçesinde ebruli
hanımeli
açan evin.

O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Mini minnacıktı kadın.
Rahata açıktı kadın
yoruldu devin büyük yolunda.
Ve elveda! deyip mavi gözlü deve,
girdi zengin bir cücenin kolunda
bahçesinde ebruli
hanımeli
açan eve.

Şimdi anlıyor ki mavi gözlü dev,
dev gibi sevgilere mezar bile olamaz:
bahçesinde ebruli
hanımeli
açan ev..

Ondokız

2007-03-08T02:59:00.000+02:00

Teoman 17 yaş için şarkı yaptı, Nil de 18 için. buyrun benden de 19 yaş şiiri... ;)

Uyandım,

Bir de baktım ki;

Kocaman bir kızım şimdi.

Onsekizi arkasında bırakmış

Yirmisinin elini tutmaya çalışan

Kocaman bir kız.

Aslında;

Ne çocuk ne büyük

Ne dingin ne çılgın

Sadece, belirsizliklerden sıyrılmaya çalışan, benliğini arayan...

Ondokuzken yirmi olmak istemezsin bazen

Ama onyediyken,

Hızla onsekiz olmak istersin.

Bir şey sanırsın büyümeyi

Daha hür olacağını zannedersin.

Ondokuzuna bastığın ilk gün,

Sadece zannetmiş olduğunu anlarsın.

Aslında;

Ne çocuk ne büyük

Ne dingin ne çılgın

Sadece, belirsizliklerden sıyrılmaya çalışan, benliğini arayan...

Büyüdün artık.

Onsekizi büyümek sanan sen,

Şimdi, omuzundaki ağırlığın farkına vardın.

Sakın yeltenme yüklerinden kurtulmaya

Yirmi yaş treni yaklaştı karşıki istasyona.

Ya yüklerinle bineceksin,

Ya da el salla arkasından

Kaçıp gitsin.

Aslında sen;

Ne çocuksun ne büyük

Ne dingin ne çılgın.

Geçmişini özleyen,

Geleceğini bekleyen

Bir serseri mayın.

Sen Ondokuzsun.

Geri dönüş yok.

İleri gitmek için aldın bile bileti

Yüklen sırtına sorumluluklarını

Orda işte,

Seni bekliyor tren...

04:21/05.03.2007

İmparatorun Yolculuğu(La Marche de I'empereur)

2007-03-05T01:27:00.000+02:00

Antartika bölgesinin İmparator Pengueni, şiddetli kar fırtınalarında, buzlarla kaplı kıtanın uçsuz bucaksız bölgelerinde yaşamını sürdürmek için yollar aşar. Çevre soğuk ve tehlikelerle doludur; oysa o, engellere karşı cesurca mücadele ederek ilerlemesini sürdürür. “İmparatorun Yolculuğu”, penguenlerin Antartika’nın güçlüklerle dolu buz tabakaları üzerinde yüzlerce millik yolculukları sırasındaki hayatta kalma mücadelesini perdeye yansıtan bir belgesel dram. Yaşamı sürdürmenin neredeyse imkansız olduğu bu bölgede, hayatın mucizesini anlatmak için kullanılan manzaraların güzelliğine penguenlerin olağanüstü mücadelesi eklenince, ortaya son derece estetik ve zihinlerde yer edici bir belgesel çıkmış. Luc Jacquet imzalı “İmparatorun Yolculuğu”, cesaret, aşk ve yaşama savaşının inanılmaz hikayesini anlatıyor. Gizemli bir hayat süren İmparator Penguenler’in yaşamları ve kendi türlerini hayatta tutma mücadeleleri olağanüstü bir görsellikte perdeye yansımakta.

çok başarılı bir belgeseldi. vizyona girdiği sene(2005) izleme fırsatım olmamıştı. ama bu akşam gerçekten çok etkilendim ve bloga koyma ihtiyacı hissettim. izlerken "bu nasıl bir fedakarlıktır!" dedim.anne yavrusunu doğurduktan sonra babaya emanet ediyor ve 2 ay süresince ortadan kayboluyor. bu süre içinde besliyor kendini ama kendisi için değil, döndüğünde çocuklarını besleyebilmek için. tüm babalar iç içe geçiyorlar 2 ay süresince. ayaklarının üzerinde taşıdıkları yumurtaları sıcak tutabilmek adına kenetleniyorlar adeta. tam bu sahneleri izlerken, insanın aklına; "insanlar bu konuda ne kadar başarılı?" sorusu geliyor. hakkaten ebeveynler ne kadar başarılı? çocuklarına sahip çıkabiliyor mu herkes, ya da eşler arasında bu kadar orantılı bir paylaşım kaç ailede mevcut? senin benim belki. peki ya onların?... ucu bucağı bir muamma bu sorunun malesef.
filme geri dönecek olursak; seslendiren Tamer Karadağlı ve Arzu Balkan ı kutlamak istiyorum gerçekten. o duyguyu verdikleri için.. ;)
bu filmin bir benzerini Planet Earth'te de izlemiştim ama bu akşam izlediğim bambaşkaydı. ruha dokunan bir tarafı vardı sanki. hala izlemediyseniz mutlaka tavsiye ederim.

aşk gibi bir şey yüzünden kalbim seğiriyor.oysa ben neler kaçırıyorum rüyadayken.söyle döner misin?..neyse dönme!.. Fin.

2007-02-25T04:39:00.000+02:00

*Kalbim seğiriyor.
Gözün seğirince sevinirsin, kulağın çınlayınca biri seni anar, hatta avucun kaşınınca para gelecek bi yerlerden diye umarsın ama kalbin seğirince ne olur bilmiyorum. Zaten hiç kimseden de duymadım böyle bir şey. Başına gelen varsa paylaşsın. Beklerim... :)

*Aşk Gibi Bir Şey...
Geçenlerde ikinci kez izledim bu filmi. Ashton Kutcher ve Amanda Peet oynuyor.(şu kızın adını her söyleyişimde 'aman da aman' diyesim geliyor) Vakit, gecenin bir yarısıydı izlediğimde. Kardeşim yanımda uyumuştu. Ben tek başıma izledim. Zaten tek başınıza izleyin. Benim gibi Romantik/Komedi filmlerin sonunda ağlıyorsanız eğer, mutlaka tekil olmalısınız. :) Ama abartmaya da fazla gerek yok. Ağladım dediysem öyle şakır şakır değil. Gözümden iki damla yaş düşmüştür filmin sonunda. Birbirlerine kavuşuyorlar ya baya bir hengameden sonra, budur bana acıklı gelen tarafı.

*Seni hiç terketmediler mi?
Son günlerin sansasyonlu grubu Zakkum(nam-ı değer; Raindog)'un "Hipokondriyak" adlı parçası... Albüm çıktığından beri bilmem kaç kez tarafımdan dinlenmiştir. Dinledikçe de dinleyesim gelmiş ve tekrar dinlenmiştir. Bıkılmamıştır, bıkılmayacaktır. Bu böyle sürüp gidecektir de... ("anlıyorsun" var albümde bir de. o da mutlaka dinlenmeli.)
Her 'seni hiç terketmediler mi?' denişinde evet cevabı versemde, zevk veriyor bu şarkı. Hastalık hastası olmasamda sanki benim için yazılmış. :) Aslında saçma bir şey söyledim. Zaten her şarkı dönem dönem bizim için yazılmamış mıdır? Hangi ruh halindeysen ona uygun bir şarkı dinlersin. Bir de salak gibi (burdaki salak ben oluyorum) şarkının sana yazıldığını zannedersin. Uyan uyan! Yazan, kendine yazmış o sözleri.

*Neler kaçırıyorum?(kaçırıyoruz)
Gündüz ders çalışıp, gece nete girdiğim vakitlerde (o vakitler, tam şu yazıyı yazdığım vakitler işte) dışarıda neler oluyor kimbilir... En yakın arkadaşlarım neler konuşuyor hakkımda, ya da sen bunları okurken, benimle ilgili nasıl bir tahlil yapıyorsun?... Fazla mı soru sordum... Neyse, ok. Kestik burda. Bir şeyler kaçırdığımız belli de, önemli olan bunların bir kısmını ilerleyen zamanlarda yakalayabilmek.

*Söyle döner misin,
Bir gün uyansam rüyadan? (Dorian/Rüyadan)
Birini çok düşünüyorum. düşünüyorum. düşünüyorum. Ne yapsın beynimde yazık, kaydediveriyor düşünüleni bilinçaltıma. Sonra rüyalarıma giriyor. Kalkıyorum yataktan, ağzım kulaklarıma varmış bir ifadeyle.. Onu gördüm rüyamda, az buz değil. O beni sallamıyor bile ama, ben onu gördüm diye seviniyorum. Platonik takılmak kötü bir şey hakkaten. Önceden sevildiğini bilip, sonradan platonik takılmaya zorunlu olmak. 'Zorunluluk' çok katı bir ifade mi oldu sanki? Katı da olsa, sıvı da olsa -hatta gaz bile olsa- durumumu bu kadar güzel ifade edebilen başka bir kelime bulamadım.

*Fin.son
Böyle oldu bu yazı da. Alıntılarla dolu oldu. [şimdi farkettim ki; dolu ve oldu kelimeleri aynı harflerden oluşan birbirinden çok farklı kelimelermiş :)] Baştan hesaplanmış bir şey değil. Öyle geldi ve aktı kalemden. Saolunuz okuduğunuz için.

:*

(i love you oya=aynalı boya)

Cem Adrian düet Denizhan-Yağmur

2007-02-23T04:28:00.000+02:00

şarkıyı dinlediğim gün "ilk klip bu parçaya gelmeli" demiştim. ikinci oldu olsun. şarkıyla mükemmel uyumlu bir klip olmuş.

-denizhan da tatlı çocuk heee... :D gibi cümleler kurarak hafiften cıvımaya başlamadan, sözlerimi noktalıyorum.

hadi bakalım seyreyleyin klibi... ;)

"-şerefe!" demeden önce...

2007-02-20T00:46:00.000+02:00

*Teksas kanunlarına göre, ayaktayken üç yudumdan fazla bira içmek yasak. Ve yine Teksas'ta içinde bira tarifi yer aldığı için Britannica'nın satılması da yasaktı.

*Lowa'daki bir kasababnın kanunlarına göre; bir adam karısıyla tutkulu bir sevişmeden sonra yatağında üç yudumdan fazla bira içemiyordu.

*Nebraska'daki barlarda bira satabilmek için, aynı zamanda canı çeken bir müşteri olabilir görüşüyle bir tencere de çorba kaynatılıyordu. çorba yoksa, bira satmak da yasaktı.

*Houston'da pazar gece yarısından sonra bira alma yasağı vardı. Fakat aynı şehirde bir sonraki gün hehangi bir saatte bira satın almak serbestti.

*Babil'deki Hammurabi kanunlarına göre birayı su ile karıştırdığı saptanan han sahiplerine idam cezası bile verilebiliyormuş.

kynk:derggi.com

___________________

çok değişik bi evrim geçirmiş şu bira. mesela niye "üç yudum" meselesine bu kadar takılmış anlayamadım. :) üç yudumdan sonra etkisinin görüldüğü veya bağımlılık yaptığı filan düşünülüyordu sanırım.

fakat 3. Madde çok hoşuma gitti. ilk önce canı çekenlere çorba verip sevap işliyosun, sonra bira içip günaha giriyosun. :D "bu ne perhiz bu ne lahana turşusu" sözü de taa o günlerden kalma diye düşünüyorum. :)

-yapmayın. ben bu kadar büyük bir sevabın altına giremem. hadi bakalım dağıtınız biraları..

:DD

14 Şubat'ın Sapı :D

2007-02-14T05:28:00.000+02:00

Sevgililer Günü meselesi garip ya... Aslında bir kez şu hadisenin içinde bulunabilsem, daha iyi tahlil edebilicem belki. Ama nasip olmadı be! :D

Kendi açımdan alışılagelmiş bir durum. Bu sene de her sene olduğu gibi SAP bir 14 Şubat geçiricem. Babam yine "sevgilin sana ne aldı?" diye dalga geçicek ve ben yine alaycı bi karşılık vericem. :)

Her şakanın içinde bi gerçek payı olur ya hani, 14 Şubat la ilgili hiçbir gerçeğim olmadı henüz. İlişkilerim ya Ocak sonu gibi bitti, ya Mart başı gibi başladı. Bi tutturamadım yani şu 14 Şubat ı. teğet geçtim hep. :)

Ben oysaki birine hediye almak istiyorum. Ve aynı şekilde birinden hediye almak...(bana hediye alın) Dur bakalım, yaşımız genç daha. Olur benimde 14 Şubat a dair bi hediyem. Ve olursa gözüm gibi bakıcam ona. :))

Yazdıklarımı şöyle bi okudum da, amma vatan meselesi yapmışım. Sap olmak kadar güzeli var mı?(!) :D

Sıradaki parça tüm SAP'lar için gelsin. Direc-t söylüyor; Ama Aşkım Yok!

kısık ateşte dünya

2007-02-14T05:02:00.000+02:00

Küresel Isınma denilen şeye hergün bir adım daha yaklaştıkça suyu daha bi önemser olduk. aslında çoğul konuşmak ne kadar yerinde bilmiyorum. çünkü kendi ailem de dahil, çevremde bu hadiseyi benim kadar önemseyen kişiler olduğunu göremiyorum bi türlü.

önceden lavobodan şıp şıp sesleri gelirdi. artık gelmiyor mesela. gidiyorum kontrol ediyorum hepsini. sonra bu olay sadece sudan ibaret de değil; elektrik de önemli bi faktör. televizyonu kapattığımda "stand by" denen o küçücük kırmızı ışığın aslında ne kadar çok elektirik harcadığı öğrendiğim günden beri, ayrıntılara daha fazla dikkat eder oldum.

vakti zamanında önemsemediğimiz şeyler gün gelicek de bizim başımıza çorap örecekmiş meğer... hani bir laf vardır; "hiçbir şey için geç değil" diye. doğruluğuna inanıyorum. herkes küçük küçük şeyler başarabilirse bi okyanus olabilme ihtimalimiz yüksek.

tabiki arabanı eline hortumu alıp foşur foşur yıkamak çok güzel. ya da su şarıl şarıl akarken güle oynaya dişlerini fırçalamak veya çiçeklerini sulamak müsrüfçe... ama yeterince tadına vardık bu duyguların, şimdi malesef kemer sıkma zamanı. ayağımızı yorganına göre uzatamadık, bacaklarımızı bükme zamanı belkide.(!)

ben 19 yaşındayım, 29 yaşında susuz kalmak istemiyorum. kardeşim 19 yaşında olacak, kuzenim 14. hiç kimse bir başkasının yarattıklarının eziyetini çekmek zorunda değil. sorumluluk sahibi olmalıyız. bir geleceğimiz olabilsin diye...

tv top 10

2007-02-05T04:21:00.000+02:00

ben artık 19'um :D

2007-02-03T03:45:00.000+02:00

iyiki doğdum ülkeeerrr

iyiki doğdum ülkeeerrr

iyiki doğdum iyiki doğdum

mutlu yılar banaaa... :D

"ben artık 19'um

ya hepsi ya da her biriyim.."

NOT:Nil Karaibrahimgil in "yaş 18" adlı şarkısından araktır. ;)

Veda

2007-01-26T16:43:00.001+02:00

"Çok ileri bir tarihte
Çok yaşlı olarak

Sessizce ayrılmalıyım

Kimseye pek gözükmeden

Ve kimseyi rahatsız etmeden.

Masamın üzerinde

Dünden kalan işler

Tamamlanmamış yazılar

Okunmayı bekleyen kitaplar

Ve anılar ve umutlar.

Filleri kuyruğundan çekerek

Tepeleri aşırtmaktı görevim

Günler bitti filler tükenmedi

Ben elimden geleni yaptım

Gerisini siz tamamlayın.

Boşa geçmedi hayatım

Daha fazlası olabilirdi ama

'Buna da şükür' demeliyim

İşte sevgili dostlar

Ben böyle veda etmeliyim."

İsmail Cem İpekçi/Veda-1995/New York

Allahtan rahmet diliyorum...

fotoğraflarla o gün... :)

2007-01-26T16:37:00.000+02:00

soldan sağa:Ben(yani Ülker),Gökhan ve Gül

tarih; 24 Ocak Çarşamba. yer; Akçay Kordon.

rüzgarlı ve bir o kadar da sersemletici bir havaya rağmen,(yüzümüzdeki güleç ifadeden de belli olduğu üzere)keyfimiz gayet yerindeydi.

resmimizi çektirebilmek için sürekli birilerini aradık kordonda. nihayetinde de bulabildik. kız biraz uzaktan çekti ama olsun ben sevdim bu resmi.

sonrasındaki bu fotoğrafı Gökhan çekti saolsun. Lunaparktayız. ama mevsim kış olduğu için, bekçiden gizli sıvıştık içeri. :) tabi Gökhan baya bi naz etti "saçmalama Ülker" filan diye ama sonuç gördüğünüz gibi. girdik ve fotoğraf bilem çekildik. :)

sol resimde Gökhan ve Gül(kumrular), sağda ise ben.

aslında bu fotoğraflara yorumu siz yapın. ben sadece şu kadarı hakkında bilgi vereyim; fikir babası benim. :) Nasılım?? ;)

böyle işte. çok güzel, eğlenceli, macera dolu, şaklabanlık dolu(herzamanki gibi) bi gündü. bu iki harika insanı birbiriyle tanıştırdığım çok mutluyum ve gurur duyuyorum kendimle. en kısa zamanda bir yastıkta kocatmayı da başarıcam inşallah :)
sizleri seviyorum canım dostlarım..

not:dötünüz kalkmasın.. :D

Attention!

2007-01-23T04:17:00.000+02:00

Öğrenci Seçme Sınavı (ÖSS) : 17.06.2007
Sınav başvurusu tarih aralığı : 12.02.2007-23.03.2007

geçen sene Haziran 19 da yapılmıştı. fakat bu sene aynı tarih Salı gününe tekabül etmekte. yapmazlar! 24 üne atmazlar. 2 gün önceden yapmak varken... :)

geç ya da erken.. zaten her sene oluyor bu. bir şekilde giriyoruz. ben her seferinde girip istemediğim yerleri tutturuyorum. inad edip gitmeyip, "hadi kızım bi kere daha dene" diyorum. bu sefer bunları ne söylemek ne de yazmak istiyorum.

Allah tüm sınava gireceklerin gönlüne göre versin.

Allah bize,

Yardım etsin!

amin dediğinizi duyar gibiyim. ;)

Hrant Dink Suikasti

2007-01-20T04:13:00.000+02:00

Dink, Agos'taki son yazısında "tehdit ediliyorum" demişti
"Şu çok açık ki, beni yalnızlaştırmak, zayıf ve savunmasız kılmak için çaba gösterenler, kendilerince muratlarına erdiler. Daha şimdiden, topluma akıttıkları kirli ve yanlış bilginin tesiriyle Hrant Dink’i artık ’Türklüğü aşağılayan’ biri olarak gören ve sayısı hiç de az olmayan önemli bir kesim oluşturdular.
Bursa’dan postalandığını ve yakın tehlike arz etmesi açısından da hayli kaygı verici bulduğumu ve tehdit mektubunu Şişli Savcılığı’na teslim etmeme rağmen bugüne değin herhangi bir sonuç alamadığımı yeri gelmişken not düşeyim. Bu tehditler ne kadar gerçek, ne kadar gerçek dışı? Doğrusu bunu bilmem elbette mümkün değil. Benim için asıl tehdit ve asıl dayanılmaz olan, kendi kendime yaşadığım psikolojik işkence. Tıpkı bir güvercin gibiyim... Onun kadar sağıma soluma, önüme arkama göz takmış durumdayım. Başım onunki kadar hareketli... Ve anında dönecek denli de süratli."
Ermenistan Dışişleri Bakanı: 'Suikast haberi bizde büyük bir şok yarattı'
Ermenistan, suikasti kınadığını açıkladı. Dışişleri Bakanı Vartan Oskanian şoke olduklarını belirterek şöyle konuştu: ‘Türk-Ermeni gazeteci Hrant Dink’in öldürülmesi haberi bizde büyük bir şok yarattı. Dink hayatı boyunca insanlar arasında anlayış, diyalog ve barış olabileceği inancıyla yaşamıştı’.Oskanian yayınladığı basın açıklamasında şunları söyledi: ‘Şartlar ne olursa olsun bu olayı kınıyoruz ve Türk otoritelerinin bu olaydan sorumlu olan kişileri bulması için çağrı yapıyoruz.
"MUHTEMELEN 2007, BENİM AÇIMDAN DAHA DA ZOR BİR YIL OLACAK"
"Muhtemelen 2007 benim açımdan daha da zor bir yıl olacak. Yargılanmalar sürecek, yeniler başlayacak. Kim bilir daha ne gibi haksızlıklarla karşı karşıya kalacağım? Ama tüm bunlar olurken şu gerçeği de tek güvencem sayacağım. Evet, kendimi bir güvercinin ruh tedirginliği içinde görebilirim, ama biliyorum ki bu ülkede insanlar güvercinlere dokunmaz. Güvercinler kentin ta içlerinde, insan kalabalıklarında dahi yaşamlarını sürdürürler. Evet, biraz ürkekçe ama bir o kadar da özgürce."

milliyet.com.tr' den derlenmiştir.

Cinayeti işleyen kişinin yani 18-19 yaşındaki o çocuğun üzerine yüklü değil bence her şey. Bi şekilde kafasının yıkanması ve dolduruşa getirilmesi sonucu (yani bu işler nasıl yapılıyorsa..), 18 yaşındaki genç alıyor eline tabancayı, Şişli nin göbeğinde adamı vuruyor ve kendini "görevini yerine getirmiş" sayıp olay mahalinden uzaklaşıyor. Hrant Dink in Ermeni oluşunu gözardı ettiğimizde sıradan bir cinayet aslında. Ama adamın Ermeni olması, Agos gazetesinin genel yayın yönetmeni olması, bu zamana kadar yaptığı röportajlar, kendisine "önemli insan" niteliği kazandıran özellikler. Zaten bu olay olana dek tehdit telefonları almaktaymış. Yapılan bu vahşetin "AB yollarını kapatmak isteyen kimselerin" yaptırdığı apaçık ortada diye düşünüyorum. çünkü zaten Amerika, Ermeni Sorununu temcit pilavı gibi sürekli önümüze sunmakta, bundan bir madde tutturmaya çalışmakta. bunun yanına sen bir de "Ermeni" öldürürsen; AB ye girmeyi rüyanda görürsün artık..

sonuç olarak Hrant Dink, 2007 nin onun için nasıl bir yıl olacağını göremeden bir suikaste kurban gitti. kendimce fikirlerimi paylaşmaktan ve "allah rahmet eylesin" demekten başka bir şey yapamamak acı gerçekten..

kelimebitkisi

?

2007-01-18T02:45:00.000+02:00

Altın Orda Devleti var hani. acaba bu devletin padişahı, askerlerine: "işte çocuklar altın orda. gidin ve getirin!" demiş de öyle mi çıkmış bu devletin adı?.. düşünmekteyim. araştırmalarım hızla sürmekte..
:)

elini tutmak isterken..

2007-01-17T04:12:00.000+02:00

yüzümü ellerimin arasına alıp

gözlerimi kapadım.
hayalimde canlandırmak istedim o son sahneleri.
bitiş de olsa görmek istedim.

hafızam;
"üzerinden uzunca bi zaman geçti." dedi
"geri getiremiyorum" dedi.
umudumu yitirmedim...

gözümü kapadım.
rüyana yattım.
hafızam bana yenik düştü.
sen ordaydın.

uyanınca hayal miydi, kabus muydu anlayamadım.
hayaldi; sen vardın.
kabustu; gitmiştin.

bu kafa karışıklığında, yüzümde bir tebessümle;

gelenin elini tutmak isterken
gidenin arkasından el salladım.
03:57

www.derggi.com

2007-01-13T18:24:00.000+02:00

aslında uzunca bir zamandır internette var olan, ama benim adını yeni duyduğum derggi. içeriği, ele aldığı konuları ve tasarımıyla gerçekten çok iyi bir site.

özellikle de sloganıyla;

ßira-Fıstık daha iyi!

2007-01-10T03:52:00.000+02:00

gecenin gündüze bağlandığı vakitlerde seni düşünürdüm hep. yanımda radyom olurdu. ben hep ikimiz için bi şarkı tutardım da sen o şarkıyı duymazdın. gizli numaradan seni arardım. sen, sanki ben olduğumu anlamazdın(?!) ben kendimi kandırırdım işte. yasak elmayı yemek hoşuma giderdi o an. irademi kontrol edemezdim.

elimde alkol, yol kenarından yürürken şarkı söylerdim. kimse eşlik etsin istemezdim. ben sana söylerdim, sen duyarsın sanırdım.

"ben yürürdüm sokaklarda, sen evinde uyurken..."

eve gelirdik; üç kız.. herkesin bi düşündüğü vardı. benim düşündüklerim çoktu. sen vardın, o vardı. kafam karışıktı. "boşluktayım" denir ya öyleydim işte. iki ayağım da çukurdaydı. üstelik alkolün de etkisi vardı. düşsem tutanım yoktu yani. öyle sersefil bi haldeydim.

herkes seviyordu, ben aşıktım. aşk alkolden beter bişeydi. o zamanlar bunu anladım.

votkayla limonun iyi gittiği gibi, birayla aşk iyi gitmiyordu. öğrenmiştim.

şimdi üzerinden kaç ay geçti tüm bunların. 'artık aşık değilim' desem yüzüne, çocukça bulursun. inanmazsın belki. umurumda olmaz. zaten yüzüne de söylemem, ben bu gerçeği kabul etmişken..

burdasın şimdi. o gittiğin uzak memleketten geri geldin. gizliden aramıyorum artık. giyinip süslenip var olduğun yerlere gitmek gelmiyor içimden. aşık değilim. benim aşkımdan mahrumsun, hayırlı olsun...

niye yazdım bu yazıyı?? içini dökmek, rahatlamak istemek denebilir. sakın üzerine alınma, sana dair değil!

yılbaşı gecesi bira vardı. yanında aşk yoktu. bi yudum aldım bi eksiklik hissettim. bi fıstık attım ağzıma, iyi geldi. aşkından daha güzel geldi..

02:03

10 ocak 2007

artık yekpare..sonsuza dek yekpare

2007-01-09T02:06:00.000+02:00

........
aslında duygusal olmak, ama dışarıdan bakınca bir o kadar da sallamıyor görünmek.. buyum ben. hep söylerlerdi de bana, ancak farkedebildim. dün gece farkedebildim.

küçük bir aile kavgasının ortasında buldum kendimi. küçük; ama büyürse çevresine zarar verebilecek bir tartışmanın ortasında. minik bi kıvılcım gibi sanki. o kıvılcım şöyle dedi gün gece; "kork benden! söndürmezsen yangın çıkarırım." dedi.

söndürmeye çalıştım, çabaladım. içten içten ağlayıp, dıştan dıştan güldüm. üzüldüğümü görüp üzülmesinler diye...
sonra herkes yatışınca, gece olunca; yatağa uzanıp kendimi şımarttım biraz. "sen düşünceli bi insansın ülker." dedim.

bugün olunca, ortalık yatışmış onu gördüm. kıvılcımı söndürebilmişim. böyle ufak tartışmalar olurmuş, ben de dengeyi kurabilirmişim.

mutluluk çok önemli.
hayatımda bir kez daha vurgulandı mutluluğun yeri ve önemi.
arabulucuk iyi bişey, arayı buldurabildiğin müddetce..

"mutlu son"

Gençlik mi??

2007-01-03T01:38:00.000+02:00

Gençlerin 2007 Beklentileri

"2007'nin, önümüzdeki 10 yıla damgasını vuracak "çok önemli bir yıl" olduğu konusunda hiç kimsenin kuşkusu yok. Seçilecek cumhurbaşkanı 7 yıl görev yapacak. Yeni Meclis de çok kritik kararlara imza atacak. Peki bu hengâmede gençlerin payına ne düşecek? Her zaman olduğu gibi fillerin kavgasında ayaklar altında ezilen çim olmaya devam mı edecekler? Yoksa, bu kez onları hatırlayan birileri olacak mı?
Görünen o ki, gençler yine kimsenin umurunda değil. En başta da siyasetçilerin.AKP iktidarı gençleri çok üzdü. Türban ve imam hatipler nedeniyle kendi tabanı da küskün, farklı katsayılar ve işsizlik nedeniyle meslek lisesi ve üniversite mezunları da. İktidar partisi 4 yıldır unuttuğu gençleri, bu yıl da unutmaya devam ederse sandıkta büyük şok yaşayabilir. Sanki 2007'nin en önemli uyarısı onlardan gelecek!..
ÖSS'yi kazanmak için yıllarca uğraş veren gençler, üniversiteye girmeye çalışıyor. Sonra da üniversiteyi bitirip işsizler ordusuna katılıyorlar. Gençler, kalifiye işsiz olmak için mi böylesine yoğun çaba içindeler? Biri çıkıp bunu anlatsa, ama nerede..."

Abbas Güçlü
2 Ocak 2007

Bu yazıyı okurken "acaba bu sözleri benim önemsediğim kadar bir siyasetçi de önemsemiş midir?" diye düşündüm. sanmıyorum... hatta okuduğundan bile emin olamıyorum. onlar hala TBMM de kavga etmeye devam etsinler. Deniz Baykal kalksın bi laf etsin, Tayyip bunu sindiremesin karşılık versin, şakşakçılar masaları yumruklayıp protesto etsin filan. onlar didişirken arada kaynanayan başkaları oluyor."Gençler bu ülkenin geleceğidir." oysa ki Ulu Önder'in de dediği gibi. ama kimse, bu geleceğin hazırlanmasında bize yardımcı değil...

Cem Adrian/Yağmur

2007-01-02T15:19:00.000+02:00

"Korkmuyorum artık senden gece.
Korkmuyorum hiç karanlık...
Üzerime gel istersen, sar beni
ben kaçıp gitmem.

Korkmuyorum artık senden yalnızlık.
Korkmuyorum artık hiç
korkmuyorum.
Yüreğime vur, vur istersen
Kalmadı hiç kaçıp gitmem.

sokaklarda yanımda dolaşan yağmur,
geceleri başucumda duran yağmur,
avucumda ellerin yerine yağmur,
Vur yüzüme Vur yüzüme.
saçlarımda nefesin yerine yağmur,
dudağımda dudağın yerine yağmur,
gökyüzünden çaresizliğimi yağmur
Vur yüzüme, hadi Vur yüzüme!"

-bu şarkı böylesine güzel olmak zorunda mıydı??

mutlu yıllar...

2006-12-31T16:07:00.000+02:00

bu gece;
-herkes yeni kıyafetlerini giyer
-yemek masası odanın ortasına konur
-en güzel yemeklerle karın doyurulmaz, atıştırılır ;)
-her cümlenin sonunda mutlaka gülünür
-espriler havada uçuşur. [aslında bu detay sadece yılbaşı akşamına özel bir durum olmamakla beraber yine de yazasım geldi. :)]
-yakınlara msjlar çekilir
-tv deki en güzel yılbaşı programı seçilir ve o kanalda sabit kanılır
-içkiler yudumlanır(şarap ve rakı tavsiye edilir)
-saat tam 00:00:50 olmuşken 10 dan geriye dopru sayılır
-00:00 da her bireyin yüzünü acaip bi mutluluk kaplar
-herkes muck muck birbirini öper, kollar boyunlara dolanır, iyi yıllar dilenir.

Bizim evde böyle olur işte, yine olucak, mutluyum huzurluyum bu yüzden... ;)

Aslında yarın her zamanki gibi yeni bir gün olucak. diğer günlerden farkı 2006+1 olması olucak. bu senenin güzellikler, değişikler,yenilikler,mutluluklar ve başarılar getirmesi dilenicek, istenicek ama ne kadarı gerçekleşicek bu bilinmez. kısacası her gün olduğu gibi yeni bir sabaha uyanıcaz yine. her gün yataktan kalkarken o günün güzel geçmesini diliyorsak, tüm bi senemiz de böyle güzel geçsin. iyi yıllar, iyi bayramlar...

2006-12-29T01:15:00.000+02:00

"bu sene yeni bir cebim oldu." Turkcell reklamındaki o küçük kızın da dediği gibi.. ;)

ama çalınca arayan, hep o olmucak sanırım...

çekiyoruuuuumm, çektim! :)

2006-12-21T01:48:00.000+02:00

şu meşhur yılbaşı çekilişleri...
lisedeyken sınıfça yapardık. istediğimiz kişi bize çıksın diye dua ederdik. kim kime çıkmış söylensin mi? söylenmesin mi? saatlerce tartışılırdı. en sonunda kimsenin ağzında bakla ıslanmazdı. :)
hatta kimi zaman hoşlandığımız kişiye çıkmak isterdik, istedik, hatta çıktığımız vakitler de olmuştur... ;)
aile ortamında da yapılıyo yılbaşı çekilişi. biz yaptık mesela.. babama çıkabilmek için hatim ediyodum içimden. :) neden? çünkü babam evdeki en paralı şahsiyet. yani otomatikman hediye de büyüyo böylece. :D ve tahminlerime göre babama çıktığımı zannederken, babam tüm aile bireylerine hediye almış. saolsun varolsun çok yaşasın inşallah. şimdi biz de anne-kız ve erkek kardeş üçlüsü olarak ona okkalı bi hediye almayı planlıyoruz.

velhasıl;
yılbaşı güzel şey. çekilişte babaya çıkmak ayrı bir zevk. daha 10 gün var ama meraklanmak da bi o kadar haz verici...
;)

Hayırlı Olsun Kızım...

2006-12-16T22:18:00.000+02:00

Geçen akşam elektrikler kesildi. Tam da yemek yerken. Fakat işin enteresan tarafı; sokaklar aydınlıktı, karşıdaki apartmandan ışıklar geliyordu. Demek ki sigorta atmıştı. :) Yemek ortamında hareketli bir sohbet hakimdi ve kimse gidip sigortayla ilgilenmek istememişti. Biz de hiç istifimizi bozmadan -elektrikler kesilmişçesine- bi mum yaktık ve devam ettik sohbete..

O an şunu düşündüm; sohbet ediyor olsakta televizyona bakmaktaydık bir taraftan. Buna rağmen hiç birimiz televizyodakini kaçırmak pahasına bile olsa sohbeti noktalandırmak istemedik. Böyle bi durum çok az ailede yaşanır gibi geldi o esnada. Kendi kafamda, ailemi başka bi kenara oturttum. Diğer ailelerden farklı bi tarafa... Ve farklı olmak (tekrar) hoşuma gitti.

Sonra, babamın gözünde nası bi yerdeyim bunu farkettim. Annemle anlaşamadığı bazı Konular olduğunda benim fikrimi alışı, "Sen de artık 19 yaşındasın. Eşek kadar oldun. Neyin ne olduğunu biliyorsun artık." deyişi, kendinden büyük birini saygıyla dinliyormuş gibi beni dinlemesi ve görüşlerimi alıp; 'Evet. Bunları kafamın bi köşesine yazdım.' tavırları acayip mutlu etmişti. :)

Şöyle dedim kendi kendime; "Büyüdün artık. Bi bireydin, şimdi ise sözleri kulak arkası edilmeyen biri oldun. Yetişkin oldun. Hayırlı olsun kızım..." dedim.

;)

2006-12-16T21:08:00.000+02:00

Oda karanlıktı. Genç adam bi kibrit yaktı. Kız duruyordu karşısında. Sevdiği kız... Sonra kız, çocuğun elinde duran kibriti üfledi. Genç adam yine yaktı. Kız giysilerini çıkarmıştı o sırada. Ve utancından yine üfledi kibriti. Çocuk bir kez daha yaktı. Ama kız utanmıştı ya bi kere, tekrar söndürdü kibriti. Zifiri karanlık kaplamıştı yine etrafı...
Kendini sevdiği adamın kollarına bırakmak isteyen, ama utancından duygularıyla çelişen bi karakter hakimdi kızda.

İzlediğim en romantik sahneydi.Böylesine saf işlenmişti. Sırılsıklam aşk dedikleri şey, bu kadar güzel anlatılırdı ancak. Duygusallık, romantizm, sevgi... her şeyi bulabilirdiniz bu filmde. Ve umut etmeyi de. "Umut edersem, sonuca ulaşmam kaçınılmaz olur." dedim.
"Kayıp Nişanlı" böyle bi filmdi. Ders veren ve anlamlı izler bırakan bi film...

-Dram. -Yok yok.Dram değildi o. :))

2006-12-10T02:26:00.000+02:00

Bi film izledim bugün; Kalibre 45. türü dramdı ama pek de dram gibi değildi. ;) yani cinsel öğeler daha bi hakimdi sanki filmde. film başlarken ibaresi göreceksiniz. sakın aldanmayın. ve hemen odadaki herkesi def edip tek başınıza filmi izleyin. öyle daha rahat oluyor. test edip onayladım ben bugün. ;)

ayrıca filmin başrolü Milla Javovich e ait. kendilerini "5. Element" adlı filmden de tanımaktayız. kızımız hem güzel mi güzel, hem de iyi bir oyunculuk sergilediği kanısındayım.

evet son olarak filmin türüne bir sim vermek gerekirse Erotik/Dram demek isitiyorum ben ;) izleyin hak vericeksiniz...

o AN

2006-12-06T01:59:00.000+02:00

Romanya'nın başkenti Bükreş'te 18 Kasım günü bir Guiness Rekoru denendi. Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu UNICEF'in de desteğiyle öğrenciler dünyanın en uzun tuvali üzerine çiçek resimleri yaptı. Rekor onaylandı. Etkinlik sona erdiğinde, batan güneş yapanları okşarcasına çocukların bıraktıklarını okşarken bir çocuk tuval şeritlerinin üzerinde koşmaktaydı. Hani çocuklara kızmış gibi yaparız ya işte öyle bir 'o' an... Ap foto-muhabir bu haşarılığı fotoğraflarken ışığın hoşgörülü ya da yalancıktan kızgınlığını da yakalamaktaydı. (AP Photo/Andreea Balaurea/MEDIAFAX)
ntvmsnbc/ve insan

Pehhh... :)

2006-12-03T20:50:00.000+02:00

Bi gerginlik işte, gelip yine buldu beni. Umursamaz davranmak istesem de yapamıyorum nedense. Çünkü böyleyim ben. "Ben böyleyim." demeyi sevmesemde böyleyim.. :)
İnsan bi yere kadar değiştirebiliyor sevmediği huylarını. Bazıları var ki yapışıp kalıyor insanın üzerine. İstesende söküp atamıyorsun. Böyle bi şey işte...
Alınganlıklarım, her şeyi fazlaca büyütmelerim... Sevmiyorum bunları. Kalbim gibi, böbreğim gibi onlar da birer organım sanki. Bağışta mı bulunsam? ;) Organ bağışında yani. :) Ama faydalı olmak için yapılıyordu o di mi?... Oysa ki ben kimsenin canını yakmak, başına çorap örmek istemem. Öğrenmem lazım onlarla yaşamayı. Ya da görmezden gelebilmeyi...
Zaten bu haller hiç de bana göre değil. Neşeli tarafım var ya benim, O hep dursun. Sabit kalsın, Hiç bozulmasın. Beni seven böyle seviyor. En önemlisi; ben kendimi, böyleyken seviyorum.

Neyse ya... gülelim hadi. Pamuk şeker yiyelim. Oynak müzikler dinleyelim. Direc-t den "ama aşkım yok" çalsın mesela. :) Geyik yapalım biraz. Gerginlikmiş..... O da neymiş..?!

2006-11-28T17:35:00.000+02:00

yazı yazmak çok zor kaç gündür, bi şeyler tutmak, hatta elimi yüzümü yıkamak bile.. çünkü parmağımı kestim. ;) çok acıklı girdim konuya sanırım. sanki çok büyük bi hayal kırıklığı yaşamışım gibi oldu... :D neyse...
domates doğruyodum, kahvaltı edicektim. domateslerle birlikte parmağım da şehit düştü.. nasıl da kanıyor böyle şarr şarr. fıskiye gibi mübarek. az kalsın bayılıyodum. bir an önce geçmesini filiyorum yüce Tanrı'dan.
tekrar domates kesebilmek istiyorum ;)

kafama takılan..

2006-11-20T02:05:00.000+02:00

acaba yazdığına uygun resim bulmak mı, ya da yazdığını resme uydurmak mı?...
veya ikisinden de vazgeçip yazdığının yanına bi resim karalamak mı?.. ;)

kimisi bi resim buluyo ve ona dair bi kaç cümle karalıyo yanına. ters geliyo bana. tamam belki çok etkilenirsin bi resimden ve bi kaç fikir beyanı yapmak istersin. ama arada bir.... sürekli yapılınca saçma geliyor bana.

bence en doğrusu bişeyler yazabilmek. sonra süs olsun diye bi resim kondurursun canım yanına. hoş olur yani... güzel durur.. ;)

şarkılardan bir demet

2006-11-16T01:25:00.000+02:00

Benzer bulduğum bi kaç şarkı....

neler gördü gözlerim,

neler duydum dinledim

Aşk böyleyse sevmeyin, sevmeyin beni Şebnem Ferah/herkes Bilsin istedim

Değmeyin feryadıma Figanıma değmeyin

Eger sevda bu demekse

Ben vazgeçtim beni sevmeyin Sertab Erener/Rüya

Bilmek yetmiyor

Görmek yetmiyor

Yokuluğun beni kahrediyor

Farketmiyor, sensiz olmuyor

Yokluğun beni mahvediyor Çilekeş/Yetmiyor

Bu sabah yalnız uyandım

sensiz olmaz sensiz olmaz

Kahvaltım anlamsızdı sensiz olmaz Bülent Ortaçgil/Sensiz Olmaz

Kız çok güzeldi; beyaz ten, yeşil gözler..

Kız çok iyiydi,

Bi erkek daha ne ister?!..

Her şeyi ister, hepsini ister

...

Çocuk aç gözlüydü. Aylin Aslım/Böyledir bu işler

Kız en güzel, en hafif giysisini giymiş

Oğlan renkli bi dünya boyamış.

Kapkara kapılan sunmuşlar onlara,

ayıp olmaz mı? bu işler o kadar kolay mı?... Mor ve Ötesi/ayıp olmaz mı?

Psikopat(mışım)

2006-11-15T01:27:00.000+02:00

geçenlerde bi test yaptım. testin sorusu "Psikopat mısınız, değil misiniz?" :D
ve işte sonuç;

Psikopatsınız:
Özgün ve yaratıcı bir insansınız, ama biraz da uyumsuz ve huzursuz. Topluma renk katıyorsunuz. Aslında arıza çıkarmak bazen hoşunuza da gidiyor. Muhtemelen hayat şartları sizi bu hale getirdi. Olsun, ekolojik denge için size de ihtiyacımız var.

lafa bak ya! bana da ihtiyaçları varmış... :) neyse, ben psikopat halimle mutluyum... ;)

sizde bu testi uygulayıp "ne halt" olduğunuzu örenmek istiyorsanız buyrun...

tarih 10 Kasım 1938, saat 09.05'ken...

2006-11-10T09:05:00.000+02:00

bu dünyadan göçsende, bi gözün hep yanımızda,
Biliyoruz!..

Huzur içinde yat Atam..

ßeceremedim

2006-11-10T02:26:00.000+02:00

[bi kaç söz bu kadar mı mutlu eder insanı?! duyduğum an garip şekilde heyecanlandığımı hissettim. geri döndüğünü öğrendiğimde...
tuhafff...
unuttum demişken unutmamışım meğer...]

bişeyler yazayım.

evet bişeyler yazayım,

ve sana dair olmasın bu kez.

bana dair olsun...

gökyüzü kapkaranlık olunca

sen gelme aklıma

ya da

sessizlik çöktüğünde odama,

değme aklımın bi köşesine.

elin elime değmişti ya son kez,

gözün gözüme bakmıştı ya;

o zaman girdin işte sınırlarıma.

bak,

sana dair olmasın umuduyla başladım

yine baş edemedim.

duymasanda sendeyim hala

gitmesende oturduğumuz o yerdeyim..

evet beceriksizim,

seni unutmayı,

bir kez daha beceremedim...

08/11/2006

02:00

sevgili kardeşime...

2006-11-10T02:19:00.000+02:00

iyiki doğdun bee.
şu sıralar bi büyüme havalarına girmiş olsanda seviyorum seni. hem gıcık oluyorum hem seviyorum. garip ama gerçek.. :)
aslında böbürlenmek istemem ama hayatta olmanın en önemli sebeplerinden birisi benim.
ben tutturmasaydım illaki bana kardeş yapın diye, o annen ve baban olcak insanlar *çok doğururdular seni. :) sen bana dua et oğlum.
bi de sana süper bi hediye aldım. hakkımı nası ödücen bilmiyorum artık.... ;)
doğumgününkutluolsunerdem

*çok=bok

2006-11-08T01:28:00.000+02:00

"Size yapılmasını istemediğiniz şeyleri başkasına yapın; çok zevkli..."
cmylmz

:DD

ßence Mutlu Olmak...

2006-11-02T01:46:00.000+02:00

Bi kikabı okurken heyecanla diğer sayfaya geçmeyi istemektir.
Yatağa uzandığımız an "bugün kendim için ne yaptım?" sorusuna cevap verebilmektir.
Tanrı'ya bizi eksiksiz yarattığı için şükredebilmektir.
*Bardaktan boşalırcasına yağan yağmurda, bi şemsiye satıcısından 3 liraya şemsiye almaktır. ve onu üzerine tutup, yağmurun şemsiyeye vururken çıkardığı sesi dinlemektir...
Aşıksan, bir sonraki buluşma gününü beklerken sabırsızlanmaktır.
Müzik dinlerken kulaklarını kolonlara dayamaktır.
Kedilere balık atıp, onların yiyişini izlemektir...

*4. madde popülaritesi olan bir maddedir.Biraz romantizm yüklü olmakla beraber lütfen saygı duruşuna geçerek ve önemseyerek okuyunuz. ;)

Yimpaş şeysi...

2006-11-02T01:09:00.000+02:00

Erdoğan: "Yimpaş'tan para aldığımıza dair bize çamur atmaya kalkmayın, tutturamazsınız!"

-Erdoğan Bey nedir bu asabiyet? yoksa tutturduk mu?! ;) :D

2006-10-31T23:19:00.000+02:00

Heyy Pucca'lar... Sizi seviyorum.. ;)
Dikkat ettimde; bu şey bana benziyo be.. :D

Memleket* ;)

2006-10-31T02:02:00.000+02:00

dün sabah Akçay'a bi kız indi. sabah dediğim; sabahın köründe.. şans ya işte saatlerin geriye alındığı günü buldu gelmek için. saat 5:30 du indi otobüsten. konumsal bakımdan bi değişiklik bulamadı bıraktığı Akçay'da. bi kaç yeri kazmışlardı ama onun dışında fazla değişiklik yoktu ;) ... ailesini çok özlemişti, arkadaşlarını, malum kişileri... ama o malum kişiler Akçay'dan göç etmişlerdi; onu sonradan öğrendi... koskaca bi gün boyunca ailesiyle hasret giderdi. 24 saatlik günün 6 saatini uyumaya ayırdı. kendine gelebilmek için... arayanı soranı oldu uyurken bile. dostları yalnız bırakmadı onu. buluşmak için planlar yapıldı..

yapıp ettiklerini anlattı ailesine. gülüştüler,konuştular, sarmaş dolaş oldular... kız şunu anladı; herşey bıraktığı gibiydi. kimsede en ufak bi değişiklik yoktu.kızda da yoktu. [saçının artık siyah olması dışında... ;)] annesi babası yine okey oynamaya devam ediyorlardı. ve oyun hakkında uçsuz bucaksız sohbetler yapmaya.. ;)

kardeşi çok özlemişti kızı. kız da kardeşini. o gece yine birlikte uyuyacaklardı.

sonra ailecek bi film izlendi. adı "Anlat İstanbul". günün anlam ve önemine uygun olması bakımından değil, sadece film kız tarafından çok beğenildiği için izlendi. ailesiyle izleyince daha bi güzel oluyordu çünkü. başkalarının mimiklerini görmek mutlu ediyordu kızı. film izlendi, memnun kalındı. oyunculuklar kaliteliydi. senorya sağlamdı. film müziği 10 numaraydı.

sonra kızın gelişi şerefine bi rakı masası kuruldu evde. baba balıkları pişirdi. sofrada güzide bi muhabbet vardı yine. gece geç saatlere kadar muhabbet devam etti. muhabbet güzel şarkılar eşliğinde devam etti. sonra o uyku denen lüzumsuz mahluk çaldı kapıyı. herkes yataklara çekildi. kız, kardeşinin yanında yerini aldı. ona sarıldı. hava biraz soğuktu o gece. sarılmak iyi geldi.

huzurluydu. memleketine* dönmek iyi gelmişti ona. artık uzun bi sene vardı önünde, kesin kararları vardı.bu sefer daha azimli olacaktı. okumak istiyor, kazanması gerekiyor. başaracaktı. tanrı yardım edecekti ona. azmini görürse yalnız bırakmayacağını biliyordu. bunun rahatlığıyla daldı uykusuna...

puff!.. canı sıkılan...

2006-10-15T17:53:00.000+03:00

ya şu sıralar mutluyum ama bazı sıkıntılarım da var. önceden ne güzel gün aşırı yazabiliyodum şuraya. şimdi pek fırsatım olmuyo. şiir bile yazamıyorum eskisi gibi. önceleri daha bi duygu yoğunluğu içerisindeydim böyle bi aşkla, ihtişamla yazasım vardı. yine yazıyorum ama o kadar sık değil. :(
bi de anneannemin rahatsızlığı var. ona çok bozuluyorum şu sıralar. o yatağında uyurken gidip nefes alıyor mu diye bakıyorum. elimi burnuna yaklaştırıyorum. bi hastalık oldu bu artık bende. yapmadan rahat uyuyamıyorum.
onunla ne kadar geçinemesekte gitmesin ya! biliyorum kuşak farkından dolayı didişmelerimiz. ben o didişmelerimizi özlerim giderse. Gitmesin...

değişimler...

2006-10-09T18:14:00.000+03:00

zaten çocuk gibiydim ya ben daha bi çocuk gibiyiym şimdi işte.. kuzenlerimle aynı ortamda kalmaktan heralde ;)
saçlarımı siyaha boyadım, mavi-siyaha.. hep istediğim renge. çok güzel oldu çok!.
daha bi mantıklı oldum son zamanlarda, daha bi büyüdüm sanki..
biraz gezenti oldum.. ;)
ama hep ben oldum, öle olucam...

ruh temizliğim...

2006-10-01T17:14:00.000+03:00

geleli 1 haftadan fazla oldu.mekanımız Sarıyer/İst. rahat bi yolculuktan sonra işte burdayım. hel yan koltukta oturan bi çocuk vardı ki... aman aman!! neyse mübarek ramazan günü böyle konulara girmeyelim en iyisi ;) sonra dönücem ben... :)
iyiki de gelmişim buraya. saolsun teyzem baya bi gezdirip tozduruyor beni. büyük şehirde olmak başka bi şey, ayrı bi güzellik. karmaşası, farklı türden insanları, gece olunca sokak ışıkları, o manzara, o deniz... her şey çok güzel de arkamda bıraktıklarım da var tabi. Akçay da bıraktıklarım. ailem ve arkadaşlarım.. her ne kadar telefonla görüşsemde özledim onları. bi de görmek istediğim ama "iyi ki de göremiyorum" dediğim biri var tabi. evet iyi ki de göremiyorum. bu benim için çok iyi olduş ruh sağlığım açısından.. ;)
şimdi gerçekleştirmek istediğim hayallerim var. içimde kalmasınlar, onları halledeyim ben. hadi, yolum açık ola... ;)

konstantinopolis

2006-09-22T01:16:00.000+03:00

bekle beni İstanbul.. sana geliyorum... 10 sene sonra..

sessz o!

2006-09-18T19:55:00.000+03:00

müzk dnlyrm. çok kstm sesini. klvyenn tşlrna nazk dvranyrm.hç olmadğm kdr nazk...
çok bağrymşm ben. annm öyle dyo. sinrlykn de, nrml konşrkn de bi gür seslilk hakm bnde, engl olamadğm. ama artk sessz olmaya karr vrdm. çğrndan çktğm anlr olsa bile ttmaya çalşcm kndmi.
zatn şu sralr öyle olylrla krşlaşyrm ki, bi şylr sylmk mmkn değl. hani "artk pes ya! bu kadrıda olmz." drsn ya, onn gibi şylr işte. uzn zamndr bu tp olylara fzlasyla tpki gstererk sadce kndmi yormş oldğmu anldm. bağırp çağırp bi yere varamysm ssmalym o zmn diye dşndm. bi de bu yolu denemeli. baktm ki kar etmedi; başlarım ses çıkarmaya..
ahh be. tarifi olmyn bi mutlulk kpladı brdn yürğmi. gelsn artk kim vrsa. yok yere bağrtamyacklr beni. bu sesszlği bozamycklr..

not:bazı sesli harfler, ses çıkmasın diye kullanılmamıştır.

20'lik diş

2006-09-15T03:32:00.000+03:00

bak tam 4 gündür evet 4 gündür, ağzımı açamıyorum. ya şu lanet olası 20 lik diş çıkıyo. allahım ne işime yarıcak o benim? niye çıkıyo? çıkmasın! ben o yokken de mutluydum. o yokken yemek yiyebiliyodum mesela. şimdi bırak yemek yemeği, konuşmak sorun oldu.
neymiş efendim 60 yaşına geldiğimizde bu "yirmilik diş" dişlerimizin sıkışmasını sağlıcakmış, daha sağlam durmasına yardım edicekmiş falan filan fıstık... istemiyorum azizim ben sıkışık diş filan. eksik olsun! kaplama yaptırcam ben o yaşa gelince. hem daha yaşım ne başım ne?! nerden baksan bi 40 sene var o yaşa gelmeme. o zaman düşünürüm nolcanı. ben şimdi mutlu mesut yaşamak, yemek yiyebilmek istiyorum. soğuk su içebilmek, sıcacık nescafeyi ağzımın içinde dolaştırabilmek istiyorum. günde 3 tane ağrı kesici içmek istemiyorum, çünkü onu bile zor yutuyorum bu diş yüzünden. çünkü apse yapmış.. !!! şu şişlik insede bi hastaneye gitsem hemen. çektirsem şu meymenetsizi..
bekle doktor ben geliyorum...

hağlağ

2006-09-15T03:15:00.000+03:00

"Sabahla akşam arasındaki farktır gülüşün..."

Ve ben hala burdayım.. Bu sabahlarda..

2006-09-13T23:18:00.000+03:00

burcumu okudum az önce. hani pek inanmazsın ama yine de bi merak okursun ya, öyle yaptım işte ben de. şey yazıyordu; "Sen nerede hata yapıyorsun da o sana yönelmiyor, senin çizdiğin yolu görüp ilerlemiyor?"... bana diyor işte bunu. evet ben nerde hata yaptım da böyle oldu acaba?.. bu sorunun cevabını onun ağzından duyabilmeyi çok isterdim. ama tenezzül edip bi cevap bile vermedi. kendi kendime cevap vermeliyim o zaman; benim en büyük hatam çok düşünmek oldu, hakettiğinden fazla düşünmek! geceni gündüzüne katıp düşünmek.. sıcak çikolata içerken, karşıdan karşıya geçerken, arkadaşıyla konuşurken, hatta rüya görürken... pişmanım kendimi bu kadar fazla kaptırdığım için. ama aklımdan atabilmek kolay da değil aşık olmuşken. itiraf edebilmek bile kolay değil. ama yapıyor insan zaman zaman. ne acı ki ben o zamanları yaşıyorum. hem de kaç aydır. geri dönmeyeceğini bile bile yollar çizmek ne kadar da zor...

2006-09-11T02:09:00.000+03:00

o lolipop da sever mi bilmem ama, ben bayılırım.
hele bi de çilekli ve ortası da sakızlıysa... ;)

Dün-ßugün-Yarın

2006-09-11T01:28:00.000+03:00

Adımlarımı geriye doğru atsam,
Geriye akar mı zaman da?
Elin elime değer mi mesela
Gözün, gözüme...

Kuş sesleri var havada
Bir küçük kıpırtı denizde...
Yarın olunca dün diyeceğimiz
Birgün daha başlıyor işte.
Sen dünümdesin benim.
Ver elini,
Yarına gidelim.

sevinç gözyaşı

2006-09-09T03:42:00.000+03:00

esnedikten sonra kimi zaman yaş gelir ya insanın gözünden; işte o, bi dışa vurumdur belkide. ağlayamadığımız anların dışa vurumu... fazla duygusal bi saptama oldu farkındayım. ama kimi durumlarda boğazımıza düğüm olan gözyaşlarımız, böyle ufacık şeylerden yol buluyor belkide.
rahatlatıyor..
sevinç gözyaşımız oluyor... ;)

m.ç

2006-09-09T03:06:00.000+03:00

okumaktan daha güzel sanki yazmak. ya da insan okuduğu şeylerle besledikçe kendini, okunur olduğunun farkına varıyor. tabi ya! yazdıklarımı okuduğumda zevk alıyorsam veya zevk alıyorsa birileri haz duymalıyım bununla. o zaman, bir şeyler yazmışımdır ben.

içimde bunalmlı, dışarıda güler yüzlü olmak nasıl bir şeyse bunu oynuyorum son zamanlarda. ßabam geliyor mesela. her zamanki halleriyle yine güldürüyor beni. sonra ben onu... :) karşılıklı atışmalarımızı, konuşmalarımızı seviyorum ben. hatta tartışmalarımızı bile... tartışma durulup
aynı sahneleri gözünün önüne getirmek eğlenceli oluyor ;) fakat göz göze geldiğimizde, gözlerimizle konuştuğumuz ama ağzımıza vuramadığımız şeyler var gibi. nedir onlar?... bu senenin bir özetini çıkarır mesela ßabam. yakındır, her eylül ayı yapar bunu. öğütler verir, yollar gösterir, soru sorar, cevap bekler ama yine dediği olsun ister. bi söz hakkı tanısada o'dur işte. huyudur onun. tamamen iktidar sahibi olmak ister. :)

ßabam benim! atsan atılmaz, satsan satılmaz der kimileri aileleri için. bense kimseyi satma eylemine bile geçişmem ki bu sözü söylemeye fırsatım olsun. hele ki bu ßabamsa...

yeri gelir annemden bile kıskandığım anlar olur onu. ailecek dolaşıyorsak ve annemle babam kol-kola girmişse(her zamanki gibi) gider diğer koluna da ben girerim. veya ortalarına geçip ayırmaya çalışırım onları. annem şımarıklık sansada bu tavırlarımı, ben gayet içten gelerek
sergiliyorum. :) bırakalım öyle sansın. cıngar çıkmasın ;))

bu kadar sevmeme, kıskanmama rağmen, ondan uzaklaşmak istediğim zamanlar çok oldu. öyle şeyler yapıyor ki kimi zaman, hani git dese direk bu kadar soğumam belki. ama uzaklaştırıyor iyice, anlamıyor!..

bu yazdıklarımı okusun isterim ama okutamam ki! biliyorum çünkü; ne kadar sinirli gözüksede, aslında bir o kadar da duygusal olduğunu...

neden yazdım bilmiyorum. kalem öyle akıverdi elimden ßabama doğru. onu seviyorum ve bunu ona haykırabiliyorum. ne güzel! çok şanslıyım ben aslında. sevgisinden emin olduğum ve sevgimi gösterebildiğim biri var. bazen sinir etsede seviyorum bu komik adamı. iyiki varsın ßaba, iyiki komiksin.. yoksa ben kime çekerdim... ;)

04:56/6 Eylül 2006

!!Lübnan'a asker göndermeye HAYIR!!

2006-09-07T03:06:00.000+03:00

Başbakan ağzından kaçırdı:

"Askerlik yan gelip yatma yeri değildir."

Peki askerlik ne yeridir?
Kendilerini bir hiç olarak gören iktidar sahipleri için hesapsız ve isimsiz ölme yeri midir?
Bu kadar can alarak doymayan Kürt sorununa çocukları kurban etmeye devam etmek, ölenlerin cennete gittiğiyle avunmak mıdır askerlik?
Bu ülkenin iktidar sahipleri insanları değil de koyunları mı yönettiğini düşünüyor ki çocukları ölmüş annelerin, babaların karşısına geçip "Tabii ki sizin çocuklarınız ölecek ve siz buna katlanacaksınız" deyip, orada da durmayıp, "O çocuklarınızı şimdi Lübnan'a göndereceğiz" diyebiliyor?Ve ekliyor:"Sizin orada bir çatışma çıkabileceğine dair ciddi olasılığı bilmenize gerek yok. Sizin sadece çocuklarınızı doğurmaya ve bizim emrimizden çıkmamak üzere eğitmeye devam etmeniz gerekiyor."
Yüzde seksenleri aşan oranda "Lübnan'a asker göndermeye hayır" derken memleket, hâlâ aynı yıvışık gülümsemeyle tekrar ediyor televizyonlar:
"Kafalar karışık!"

Kafalar karışık filan değil. Kafalar çok net.

Ece Temelkuran
6 Eylül 2006

2006-09-05T16:30:00.000+03:00

o,
jelibon severdi.

F.Nietzsche

2006-09-04T02:32:00.000+03:00

"Beni anlamıyorlar...
Çünkü ben;
Onların kulaklarına göre ağız değilim!"

F. Nietzsche

Tanrıça'ya

2006-09-03T03:37:00.000+03:00

sene kaç tam olarak emin değilim. ama 7. sınıftaydım henüz. artık kısa cümleler kuruyorum albümü ve Şebnem le ilk tanışma zamanlarım. tabi tanıştıktan sonra Şebo der oldum artık. ; ) o gün bu gündür bi benimser oldum. sanki aileden biri gibi. ya da sınıf arkadaşım gibi. dostum gibi.. birinin ağzından Şebo yla ilgili bi laf duyunca kulak kesilmeler, bi yamuk yapılıyosa hemen lafa karışıp savunmaya başlamalar filan. ailem, arkadaşlarım kıskanır olmuşlardı bu samimiyetimizi. ki Şebo nun zerre kadar haberi yoktu samimi olduğumuzdan ; ) bu kocaman gölün içinde bi damlaydım işte bende ve işgal ettiğim alan ona olan sevgim kadardı.

7. sınıftayken Şebo vardı, sene 2006 yine Şebo var. hep o olucak. yeri doldurulamaz denilenlerden o çünkü. yüzüne bakınca "ve tanrı kadını yarattı!" dedirtenlerden...

2006-09-02T20:34:00.000+03:00

dream tv sana sesleniyorum!!! sabahki performansları baştan sona kadar verirsin de niye Şebo ya gelince durulursun. kastın bize midir eyyy dreamtv???!!! sen git sadece 3 şarkı göster. oldu mu hiç. tadı damağımızda kalmadı mı şimdi?? :(

uykum yok, kafam güzel.. {:

2006-09-02T04:11:00.000+03:00

uykum yok, kafam güzel, sabahsa baya erken yine.. ;) bi Şebo performansı izledim ve kendine getirdim bünyeyi.birazda kendimden geçtim işte duygusal bakımdan, orasını sorma..!
az sonra kalkarım şu aletin başından. ama umarım bu sefer asıl yapacağım şeyi yapıp kapatmış olurum şu bilgisayarı. çünkü hep şöyle oluyor; bir amaçla oturuyorum şunun başına, ve çoğu kez gerçekleştiremeden kalkmış bulunuyorum. aklımdayken gerçekleştireyim de gümbürtüye gitmesin... {:

şair olmalıyım ben..

2006-09-01T00:06:00.000+03:00

şiir yazarken yanlış yapmayı, yanlış yazmayı bile seviyorum. düşünüyorum çünkü, akıl muhasebesi yapıyorum"bu olmadı! bu kelime hiç oturmadı oraya!" demeyi seviyorum. ve üzerini karalayıp yerine yenisini yazmayı.. şair olmalıyım ben.. okunmalıyım, eleştirilmeliyim. silip silip yazmalıyım işte. beğenildikçe büyümeliyim.

unutana dek

2006-08-31T20:25:00.000+03:00

Adının üzerine çizgi çekmek istiyorum,
Elim gitmiyor.
Sakin değilim, olamıyorum.
Fırtınalar çıkartıyorum senin için,
Umursamıyorsun.
Yazdığım şu iki satırı bile okumuyorsun belki..
Okumayacaksın...
Ben yine her gece resimlerine bakacağım.
Unutana dek bakacağım.
Ama baktıkça aklımda kalacağın için,
Yine sana yazacağım...

05:10

küçük şeyler sevindirir ruhumu...

2006-08-31T02:52:00.000+03:00

mutluyum, huzurluyum bu qece. nedendir bilmiyorum, sanki yarın qüzel bişey olacak qibi. zaman zaman böyle oluyorum ben. nedenini bilmediğim şeylere seviniyorum. ya da küşük şeylere seviniyorum.bi karma puan aldığımda seviniyorum mesela.. bi şarkı dinleyip qözlerim dolduğunda.. telefonuma çağrı qeldiğinde ya da.
ve küşük şeylerle mutlu olmayı bilemeyen insanlara hep küçük şeylermiş qibi bakıyorum.. evet ya yetinmeyi bilmek lazım. sonuçta "küçük şeyler sevindirir ruhumu, hayal bile edemezken ben bunu..."

Tanrıya Mektuplar

2006-08-29T22:27:00.000+03:00

Avrupa ve Amerika’da 2-9 yaş çocuklara Tanrı’ya ilişkin düşüncelerini sormuşlar. Dinsel eğitimin bir parçası olarak çocuklara Tanrı’ya bir mektup yazın ve duygularınızı isteklerinizi anlatın demişler...

1-Sevgili Tanrım,
Ne diye bu kadar çok insan yarattın. Başka bir dünya daha yapıp fazlalıkları oraya koyamaz mısın?
J.B. --7 yaşında-

2-Sevgili Tanrı, şu andaki eksiklerimi yazıyorum: Yeni bir bisiklet, bir kimya seti, köpek, film makinesi, beyzbol eldiveni. Hepsini gönderemezsen birazı da olur.
Seni seven Eric --5 yaşında-
Not: Noel Baba’nın olmadığını biliyorum.

3-Sevgili Tanrı,Bulutlardan biri yüzünü öyle korkunç yaptı ki ödüm koptu. N’olur söyle ona bi’ daha öyle yapmasın.
Ellen --3 yaşynda-

4-Tanrı’cım,Üst kattakiler durmadan bağıra çağıra kavga ediyorlar. Bence yalnızca çok iyi arkadaşların evlenmesine izin vermelisin.
Nan --5 yaşında-

5-Sevgili Tanrı,Bizi hiç merak etme çünkü bizimkiler çok dindar.
Teddy --9 yaşında

6-Sevgili Tanrım,insanlarin ölmelerine izin verip yenilerini yapmak yerine neden elindekileri tutmuyorsun?
Jane --6 yaşında-

7-Sevgili Tanrı,
Kitabını okudum ve beğendim. Bütün o fikirler nereden geldi aklına?
John --8 yaşında-

güzel olur!

2006-08-29T01:01:00.000+03:00

çifte kavrulmuş bisküvi ve yanında buz gibi süt.. süt markasının danone veya sütaş olması tarafımdan önerilir. ohhh mis gibi. hele bi de gece geç saatlerde yiceksin ki böle midene otursun. uykunda bile o eşsiz tad'a var...

yapılışı:
bir bardak soğuk sütün içine çifte karulmuş bisküvi özenle batırılır. daha sonra o şekilde bir kaç sn bisküvi sütün içinde tutulur ki; cağnım bisküvi sütü iyice emsin. sonra hooopp mideye. e afiyet olsun ;)